Hier zijn we dan weer. Ik weet het, ik onderhoud mijn blog niet zo goed, mijn excuses, MAAR ik geef het toch niet op, dus bij deze, zal ik jullie nog eens wat bijschaven over mijn leventje hier in het verre en nog steeds warme Chiclayo!
Terug naar ongeveer 3 maand geleden.
Ik had in mijn vorig bericht al verteld da tik volop bezig was met mijn indivuduele reisje te plannen. Maandag 23 februari was het dan zo ver. In de dag nog al het nodige bij een gezocht, nog de laatste dingen geregeld voor ons reisje, en dan om 18.45 naar de terminal gegaan, want om 19 uur vertrok onze bus richting Lima. 's Morgens na een busrit van 13 uur aangekomen in Lima, daar stond Ruth ons (Nele en ik) op te wachten. Aangezien onze bus naar Arequipa 's avonds pas vertrok, hebben we diezelfde dag nog afgesproken met Sien (Ook een Belgisch meisje, dat in Lima verblijft) en hebben we met zen vieren Lima, en vooral Miraflores, het duurste gedeelte en tevens ook het toeristische gedeelte van Lima leren kennen.
Direct kon je al enkel verschillen zien tussen Lima en Chiclayo; taxi's die ineens het dubbele kosten. Aangezien we in Miraflores zaten, was er niet echt iets goedkoops. Miraflores is het gedeelte van lima, waar al de toeristen afzakken, je hebt er enorm veel winkelcentrums, starbucksen, kfc's, straten vol met cafeetjes, ... en uiteraard allemaal niet zo goedkoop.
NA wat te hebben rondgeshopt, hebben Nele, Ruth en ik dan 's avonds de bus naar Arequipa (Een stad in het Zuiden van Peru)genomen. Weer een busrit, en deze keer waren het geen 13 uurtjes, maar 16. In de voormiddagn aangekomen, eerst hebben we een hostal gezocht en dan zijn we Arequipa zelf wat gaan verkennen. Laat zijn we niet gaan slapen, want om 1 uur 's morgens moesten we al terug ,opstaan, omdat we de Calcon Canyon gingen afdalen. Eerst 6 uur op een plaatstelijk busje gezeten, gezlig reisje met de plaatstelijk bevolking van de CAMPO. Om 7 uur 's morgens zijn we dan aangekomen en dan konden we aan onze afdaling beginnen. Eerst 2 uur afgedaald dan eventjes in een oase gerelaxt en dan konden we aan onze beklimming beginnen. WE zaten op 3500m hoogte en moesten naar boven klimmen, in het begin ging het niet zo goed, maar op de duur als je je ritmo hebt gevonden lukt het wel. Daarna moesten we nog wat op en neer wandelen en daarna konden we aan onze laatste afdaling beginnen. Uiteraard, regent het in februari in Arequipa, in het begin hadden we daar geen last van, maar de laatste 2 uurtjes tijdens onze afdaling begon het daar ineens te onweren. Helaas konden we nergens schulen, dus moesten we gewoon onze afdaling verder zetten, tot we ons hospedaje hadden bereikt. Daar in de namiddag aangekomen,gerust lekker gegeten en we lagen al redelijk vroeg in ons bedje, want om 4 uur mochten we al weer opstaan, om aan onze laatste en tevens ook zwaartste beklinning te beginnen. Aangezien we afdalingen en beklimmingen hier in Peru niet echt gewoon waren, konden we het wel voelen in onze benen. Een wandelend de klimming doen zou niet echt optimaal zijn geweest, zeker niet in het begin van onze reis, dus we waren wel slim genoeg om met de muilezel te gaan. Echt slimme beestjes dat dat zijn. En het was echt de moeite, want terwijl konden we dan genieten van de overdreven mooie zonsopgang tussen de bergen waarvan de bergtopjes bedekt waren met sneeuw. Echt prachtig was het. Na 2 uur en half aangekomen aan onze bushalte, daar hebben we dan onze ticketten gekocht om naar , Cruz Del condor, te gaan. Een zeer toerist plekje, waar je een heel mooi uitzicht hebt op de vallei en waar je af en toe wat condors kan zien. Daar de toerist wat uitgehangen en dan hebben we de bus richting Arequipa city genomen. Deze tour hebben wij op 2 dagen gedaa, zonder gids, gewoon door tijdgebrek, maar normaal moest je deze tour met en gids doen en waren het geen 2, maar 3 dagen.
Zaterdag, 28 februari, weer vroeg opgestaan, deze keer voor geen lange busrit, maar om te gaan RAFTEN! Onze groep bestond uit wij, de drie belgen en dan nog een meisje van HOlland. Na onze hele mooie paktjes te hebben aangedaan en de nodige instructies te hebben gekregen, konden we aan ons avontuurtje op de rio del Chili beginnen. Echt gevaarlijk was het niet, want op sommige plekken stond het water te laag, mar we hebben ons wel echt goed geamuseerd! In de namiddag zijn de Arequipa zelf nog wat gaan verkennen en hebben we nog een zeer indrukwekkend klooster (Santa Catalina) bezocht,echt het grootste klooster dat ik ooit heb gezien.
De volgende dag was het weer vroeg opstaan (5 uur) want we gingen naar Puno, de stad bekend om het titicacameer.Zoals gewoonlijk hebben we eerst het stadje wat ontdekt. 's Avonds aangezien het de laatste dag van Carnaval was, hebben we met de bevolking mee mogen genieten van het festijn. Iedereen op straat was aan het dansen, en de kinderen spoten je vol met van dat vuil wit schuim.
Maandag 2 maart, moesten we uiteraard weer vroeg opstaan. We hadden een 2- daagse trip naar de verschillende drijvende eilandjes op het titcacameer gepland. Voor de mensen die het titicacameer niet kennen, dit is het op een na groote meer van Zuid Amerika en is het hoogste commerciele bevaarbare meer ter wereld. Het was nogal een toeristische bedoeling waar wel echt de moeite. Eerst stopten we bij drijvende eilandjes, zo een 51 kleine eilandjes waar de mensen echt hun hele leventje hebben. Dan vaarden we naar het eilandje waar we gingen slapen, we kregen er een gastmama toegewezen die ons naar ons huisje bracht waar we eten kregen en een kamertje hadden. Daarna maakten we nog een wandeling naar helemaal boven op het eiland, waar we echt een prachtig zicht hadden over heel het meer. 's Avonds kregen we typische kleren en werden we naar een feestje gebracht, waar de toeristen de dansjes van de gastmama's leerden. Het was nog wel een grappige bedoeling. Dan naar huis gegaan, gaan slapen. Aangezien er niet zo veel elekctriteit op het eilandje was, moesten we kaarsjes gebruiken. Hoe gezellig! Volgende morgen maakte we nog een stop bij een ander mooi eilandje en dan keerden we terug naar Puno.
DE volgende morgend moesten we zoals we al de hele tijd gewoon waren weer vroeg op. Deze keer gingen we met een toeristische bus naar CUSCO ! Aangezien het een toeristische bus was, stopte deze op een aantal plekjes, waar we weeral prachtige uitzichten hadden. ' S middags aangekomen in Cusco, de stad nog wat verkend, en daarna braaf gaan slapen. Donderdag konden we eindelijk eens uitslapen, deed wel deugd. Veel hebben we die dag niet gedaan, want we moesten nog spullen verzamelen voor onze INKA TRAIL.
Vrijdag 6 maart, begonnen we dan aan de enige echte INKA TRAIL ! Onze groep bestond uit 2 Argentijnen, 2 spanjaarden onze gids en 2 Belgen (Nele en ik). Het waren 3 dagen stappen door de prachtige natuur. Sommige stukken waren enorm zwaar. Zo zijn we een hoogte van 4215m over gegaan en je kan al gaan denken dat het niet gemakkelijk is om goed te ademen en als je dan nog zoveel moet stijgen. Puffen geblazen. Maar echt afgezien hebben we niet. (Al goed) Met onze groep waren 8 porters mee, die elke dag heerlijk kookten. Ze sleurden al de tenten en het eten de hele inca trail lang mee. En maar lopen over die bergen op hun sandaaltjes met loodzware rugzakken. Een echte zware job, waarvoor ze natuurlijk niet veel verdienen. Elke keer als we op onze slaapplaats toekwamen, stonden de tenten al op en konden we direct genieten van iets lekkers. De vierde dag stonden we om 4 uur op om zo vroeg mogelijk te kunnen vertrekken aan ons laatste stukje van de tocht. Eerst nog een halfuurtje wachten aan de controle en dan begon de race. Iedereen wou als eerste bij de Machu Picchu aankomen dus iedereen zat elkaar maar voorbij te steken. Uiteindelijk na anderhalf uur snel gewandeld te hebben, eindelijk HET PUNT bereikt , DE Machu Picchu Prachtig! Op zich is het maar een ,gewone, berg (zeker als je 4 dagen continu omgegeven bent door bergen) maar toch had het echt iets mysterieus en magisch over zich!
We hadden weer geluk met het weer (want we waren in het regenseizoen gekomen). Daar kregen we de nogide informatie van onze gids, en hebben we de nodige toeristische foto's getrokken. In de namiddag moesten we onze trein nemen, maar daarvoor moesten we eerst naar een doprje wandelen, we konden met de bus gaan, maar aangezien we 4 dagen continu al hadden gewandeld, konden we dit tochtje er nog wel bij nemen. Daar hebben we nog wat souverniertjes gekocht en 's avonds hebben we dan de trein terug naar Cuco genomen.
Dinsdag 10 maart moesten we op tijd in de luchthaven zijn, want we gingen met de vlieger naar Lima. Als we deze afstand met de bus hadden gedaan waren we 24 uur onderweg geweest en met de vleiger waren we er op een uurtje. Daar hebben we ons een hostal gezocht, maar aangezien Lima duur is waren de hostals ook ineens duurder. In de namiddag hebben we Lima nog wat verkend en de volgende dag hebben we een bus richting Ica genomen. Ica is een dorpje, 5 uur geleden van Lima, 5 kilometer daarvandaan, bevindt zich de bekende Oase, Huacachina. Deze oase staat bekend voor het zandboarden. DAt hebben we daar dan ook gedaan, echt zalig was dat. Werden we naar bepaalde punten gebracht in een speciaal jeepje, waarmee je supersnel in het zand kon rijden. Gelachen hebben we wel. 's Avonds hebben we nog genoten aan ons zwembad van ons hotelletje. Relaxerend was het wel.
Donderdag moesten we helaas al terugkeren naar Lima, waar we 's avonds onze bus hadden, naar chiclayo.
Het was echt een zalige reis, dat spijtig genoeg te snel voorbij is gegaan, maar het was een reisje, dat ik altijd zal blijven onthouden! (Foto's kan je zien op facebook)
Tot zover mijn reisje, Ik hoop dat jullie aandacht nog niet weg is, want er komt nog een deeltje.
Vrijdag aangekomen in Chiclayo. Ergens was ik wel blij om zo terug in mijn vertrouwde omgeving te zijn. De weken die daarop volgden, heb ik eigenlijk niet echt zo'n spectaculaire dingen gedaan. Zoals gewoonlijk, naar the mall gegaan, iets gaan drinken in starbucks, naar het strand gaan, met vrienden in de buurt op straat wat rondhangen, ... Aangezien dit me op den duur wel wat begon te vervelen heb ik me maar ingeschreven in de fitnes en de spinning. Kwestie van die overbodige kilootjes er een beetje af te werken. Begin april begon de unief terug, dus konden we weer naar de unief gaan, ik had ergens wel zin om terug een bezigheidje te hebben, maar na 1 week unief, was het al genoeg voor mij. De unief hier lijkt helemaal niet op een unief. Het ziet er wel een unief uit, maar hoe de mensen zich gedragen... echt kleine kinderen... je voelt je echt in het 4de middelbaar. Dus na 1 week, ging ik af en toe nog eens als ik echt niets te doen had en nog eens vroeg wilde opstaan.
14 mei stond er een reisje met al de studenten van AFS Peru op het programma. We zouden naar de selba (de jungle) gaan, ik wil al heel lang de jungle van Peru leren kennen! Maar het mocht natuurlijk niet zijn... AFS vertelde ons dat er problemen waren daar en dat er geen doorgang ging zijn voor de bussen en dat het dus te gevaarlijk was, conclusie: Junglereisje afgeschaft... Er was wel een minivervangreisje, maar dat was toch helemaal niet hetzelfde. Al de studenten zijn kwaad op AFS en vinden het een rotorganisatie! (Hier in Peru loopt het toch alleszinds niet zoals het moet, dat werd tijdens de bijeenkomst nog eens duidelijk gemaakt tijdens de gesprekken met de andere studenten)
Na 4 dagen, waren we dan weer in Chiclayo, en kon het gewone leventje weer beginnen. Peru is echt een mooi land en ik ben het leventje hier echt gewoon, maar ergens weet ik toch wel dat mijn Belgische leventje, mijn leventje is. DAgelijks word je nog altijd lastig gevallen door de mensen hier, en na 9 maand ben je nog altijd voor de mensen hier dezelfde persoon als degene die je was toen je hier pas was. Ze noemen je nog altijd ,gringa, (inwoner van USA). En vragen je nog steeds, keer op keer weer, van waar je komt, dat je niet van hier bent, en dit en dat. In het begin was dit wel leuk, en kon je je Spaans wat bijschaven, maar na 9 maanden begint het toch wat ,saai, te worden.
Nele en ik wilden heel graag naar Huaraz gaan. Een plekje in de bergen, je zou het het Zwitserland van Peru kunnen noemen. Dit plekje stond nog op ons verlanglijstje en aangezien haar Peruviaanse papa wist dat we daar eens heen wilde gaan, had hij ons getrakteerd op een weekje Huaraz. Hij had het ons al maanden beloofd en uiteindelijk kwam het er van, 8 juni vertrokken we 's morgens met hun nieuwe auto naar Huaraz. 's Middags kwamen we aan in trujillo waar we geluncht hebben in het duurste en chicste hotel van Trujillo. OVerheerlijk hebben we daar gegeten! Daarna reden we verder tot Casma, een dorpje, waar we overnacht hebben in de zotste hotelkamer. Na 9 maanden heb ik eindelijk nog eens een zalig bad kunnen nemen. (anders moet ik me hier douchen met koud water) De volgende dag reden we dan verder naar Huaraz. Daar zijn we dan 's middags aangekomen. Je merkt echt dat je op 3000 meter hoogte zit, de lucht is anders, de omgeving, de mensen, alles is anders. Het deed me echt spontaan denken aan Zwitserland. WE hadden ook een zalig hotel, waarvan de uitbaters van zwitserland kwamen, dus de Zwitserse sfeer was er ook aanwezig. In Huaraz zijn we het ,parque nacional huascaran, gaan bezoeken. Daar bevindt zich het prachtige meer, Chinancocha, genaamd. Dit meer had echt een prachtige kleur, en de uitzichten waren ook echt hemels. Daarna zijn we nog een stadje, Yungay, gaan bezoeken,waar in 1970 in de El Callejon de Huaylas (= de vallei rond Huaraz) een grote aardbeving plaatsvond die het leven kostte aan 110.000 mensen en verschillende dorpjes vernietigde waaronder ook Huaraz. Veel van het huidige stadje bleef er niet over, maar het was wel nog indrukwekkend. De volgende dag zijn we dan Chavin gaan bezoeken. Dit is een archeologische site vlak bij Huaraz op een hoogte van 3177 meter. De ruïnes liggen verscholen tussen twee bergketens: de Cordillera negra en de Cordillera blanca. Onderweg hebben we nog kunnen genieten van de prachite uitzichten. DE afstanden hier in Peru zijn niet zoals in Belgie, dus als je een dorpje wilt bezoeken, dan mag je er altijd wel vanuit gaan dat je 4 tot 5 uur in de bus zit, om eindelijk een uurtje in het dorpje te verkennen en dan terug 4 tot 5 uur in de bus te zitten.
De volgende dag moesten we onze spullen al nemen, want ons luxueus reisje zat er helaas al op. De heenweg was nog wel een ramp, want we hadden een weg genomen, waar je mooie uitzichten had op de cordillera negra, maar die weg bestond niet uit asfalt, dus 5 uur aan een stuk kon je elke bult, en steentje horen met als resultaat dat we ook nog eens een platte band hadden. Maar uiteindelijk na een rit van 12 uur zijn we veilig en wel aangekomen in Chiclayo.
Deze donderdag ben ik met Charlotte, een Belgisch meisje die met Afs in Arequipa zit, naar Piura gegaan. Daar zijn we de stranden wat gaan verkennen. Piura ligt meer in het Noorden, dus daar is het warmer, was echt heerlijk. Daarna zijn we ook naar manocra gegaan, het bekenste surfstrand hier in Peru, dit lag nog meer naar het Noorden, dus daar was het nog warmer.
Tot zover mijn Peruviaanse avontuurtjes. Echt veel valt er hier niet te doen, maar Ik probeer toch wel bezig te blijven, en daarom probeer ik veel te reizen, maar aangezien dat niet van afs toegelaten is, moeten we dat in het ,geheim, doen.
Mijn familie hier, is toch niet echt een ,familie. Mijn broers en zus zijn wel vriendelijk en die ouders ook, maar die familie is gedraagt zich niet als een familie. Mijn broers en zus noemen hun ouders niet mama en papa, maar noemen hun gewoon met hun voornaam. Veel familale dingen doen we hier niet. IEdereen doet hier hun eigen ding. In het begin vond ik dat wel jammer, maar ik heb er al mee leren omgaan. Mijn kamertje is niet echt een kamertje, eerder een kotje van 2 meter op 3 meter, sinds kort heb ik ook geen elektriciteit meer,(op mijn kamer dan toch) maar met deze dingen heb ik leren leven, en aangezien me hier nog maar enkele weken geleden, trekt ik me er ook niet zo veel meer van aan. IK hoop dat ik nog een beetje kan gaan rondreizen, en dan resten me nog een aantal daagjes en ben ik weer in BElgica. DE exacte datum is 16 juli.
IK ga het hierbij laten, degene die nog een examen hebben, nog veel succes en aan de rest, geniet van jullie vakantie en tot binnenkort!
zondag 21 juni 2009
zondag 22 februari 2009
Tu no sabes...
Jullie denken misschien dat ik mijn blog al lang heb opgegeven, mar NEE, niets is minder waar…
IK was hem gewoon even uit het oog verloren. Dus terug naar vorig jaar, rond de tijd van Kerstmis en Nieuwjaar. Hier in Peru is het de traditie dat men rond deze periode van liefde en vrede, aan de arme kindjes cadeautjes geeft, chocolademelk maakt, panetones uitdeelt,… CHOCOLATADA heet dit. Uiteraard heb ik dit ook gedaan, dus samen met Nele en haar broer zijn we naar een arme buurt gegaan en hebben we daar de kindjes blij gemaakt.
Dan 2 dagen voor Kersmis vertelde AFS me dat ik een nieuw gezin had. Mijn vorige gezin was wel oké, maar dit was maar tijdelijk, omdat mijn verhuis van Trujillo naar Chiclayo snel snel gebeurde, en men niet direct een vast gezin vond, dus vandaar dat men me in dit gezin had geplaats, totdat AFS een ander gezin had gevonden. Dus 2 dagen voor Kermist, verhuisde ik naar een ander gezin, gemengde gevoelens had ik er wel bij, want zo net voor Kersmis… Maar bon… Ik kon er niets tegen doen. Direct ging ik met die familie naar Talara, een stadje in Piura. In Talara woonde de rest van de familie en aangezien Kerstmis hier zoals in België gevierd wordt met de hele familie, gingen we dus naar Talara.
Kerstmis hier in Peru gaat hier als het volgende. In elk gezin is het een beetje anders, hangt ook vooral van je gezin af hoe gelovig ze zijn. Maar dus, rond een uur of 9 ‘s avonds komt iedereen bijeen, zitten ze met elkaar wat te praten, totdat het 10 seconden voor 00uur is en dan begint iedereen af te tellen. Dan zeg je tegen iedereen Gelukkig Kerstmis en daarna, in mijn gezin was dat toch, gaf men aan de kleine kindjes een zakje met snoepjes en pakjes (deed me een beetje aan Sinterklaas denken)daarna geeft men aan iedereen een stuk Paneton (een sort cake achtig brei met vuile stukjes chemisch fruit in)en warme chocolademelk, als dat op is rond 1 uur ‘s nachts ongeveer, mag iedereen gaan eten en krijgt iedereen een stuk Kalkoen met RIJST! Ik prefereer toch meer de Kerstmis in België. Tot zover Kermis in Peru. Echt in de sfeer zat ik niet, want buiten was het 30 graden.
Buiten Kerstmis gevierd met een familie die ik welgeteld 2 dagen kende, heb ik daar in Talara niet veel gedaan. Talara is vooral bekend om de petroliumbedrijven, dus veel valt er niet te doen. Ik ben er en paar keer naar het strand gegaan en naar het centrum, maar het dorpje is op zich zo klein, dat de verveling wel snel toesloeg. Normaal ging ik daar tot 6 januari blijven, dus dat wilde zeggen, Nieuwjaar vieren in een saaie stad met mensen die ik niet kende. Daar zag ik toch wel niet naar uit, dus ik mocht van de familie vroeger naar Chiclayo terugkeren, om daar met mijn vrienden Nieuwjaar te vieren. Bleek dat die papa voor zijn werk ook naar Chiclayo terugging, dus op zich ging ik niet alleen terug. Die papa zag er op zich een vriendelijk person uit, maar terug in Chiclayo, bleek ik me toch wel even GOED vergist te hebben. Hierdoor ben ik dan maar bij Nele gaan logeren. Samen zijn we zoals altijd naar el Jockey gegaan, het openluchtzwembad. Dan de daarop volgende dagen hebben we ons nog bezig gehouden met naar het centrum te gaan, cinema te gaan, Starbucks te gaan,…
Dan woensdag de laatste dag van 2008, zijn we zoals altijd naar het centrum gegaan, daar wat rondgehangen, nagedacht waar we Nieuwjaar gingen vieren, en dan zijn we ‘s avonds nog naar de kapper gegaan om ons te laten opmaken, aangezien dat hier toch vele goedkoper is dan in België.
Daarna zijn we naar ,El Amauta, gegaan, mijn vorige buurt, hebben we dar met vrienden wat gezeten en gepraat totdat het 00uur was. Het vreemde hier in Peru is dat men met Nieuwjaar niet aftelt, dus dan ineens is het Nieuwjaar en zie je buiten allemaal verkleede poppen in brand, muñeka heet dit. GEvaarlijk is het wel, want overal op straat zag je verbrande poppen, wat het voor de taxichauffeurs niet zo gamakkelijk maakte.
Nieuwjaar heb ik samen met vrienden en Nele aan het strand gevierd. Daar was een feestje aan de gang, dus geamuseerd hebben we ons wel.
De volgende dag, na een uurtje geslapen te hebben, ben ik samen met de familie van Nele naar Pacasmayo gegaan. Daar hebben we de dag dan zonnend op het strand doorgebracht.
De week daarna hebben Nele en ik ons vooral beziggehouden, met te lopen in het Stadion, Starbucks, Real Plaza, El Jockey, strand,… De dingen die we hier altijd doen, zodat we ons toch maar blijven bezighouden.
Vrijdag ben ik samen met de familie van Nele naar Chaparri gegaan. Een reservaat in de selva, waar puma’s leven, beren, slangen, … De puma’s hebben we niet gespot, omdat deze diertjes nachtdiertjes zijn. In het weekend gaan we zoals al de andere weekends naar Atica, de plaatelijke discotheek hier. AAngezien Nele en ik altijd gratis binnenmogen, gaan we er altijd wel eventjes langs. Op zondag, is het hier lui-lekker-dag dus dat bestaat uit lui zijn en naar het strand gaan.
Maandag zijn we zoals altijd naar El Jockey gegaan. ‘s Avonds belde de broer van Nele ons op, om te vragen of we geen zin hadden om naar een concert van Grupo 5 te gaan. Grupo 5 is een groepje afkomstig uit Peru(Cumbiamuziek), die hier in heel Peru overdreven bekend zijn, In elke combi, taxi, auto hoor je wel liedjs van hen. Aangezien de broer van Nele, een vriend is van de manager van Grupo 5 mochten we er gratis heen, en hebben we de hele avond op het podium gestaan, en gedanst. Grappig was het wel.
De week daarna hebben we zoals altijd weer doorgracht, met El jockey, starbucks, Strand, Centrum en in het weekend zoals altijd naar de discotheek of een feestje bij iemand zijn thuis gaan. Zondag trad Grupo 5 hier weer in de buurt op, en aangezien de familia van Nele toch gratis VIP mocht, ben ik maar meegegaan. Alles was gratis, dus de sfeer zat er al direct in.
De week erna vertrok iedereen van AFs tevens op ‘intercambio corto’ korte uitwisseling. Dit houdt in dat elke student, voor een 2-tal weken naar een ander dorpje gaat en daar in een ander gezin gaat wonen. Ik ging naar Tumbes, het meest noordelijkste dorpje van Peru en tevens ook het warmste! Ik ging er heen tijdens het regenseizoen, dus in de namiddag wanneer het 35 graden was kon het daar ineens beginnen stortregenen, maar dat was heerlijk, want de warmte die bleef.
Mijn gezin in Tumbes was echt CHEVERE. Ik had een papa die architect was, een mama die bazin was een een bepaald merk, 2 broertjes van 5 en 7 jaar en een zusje van 12 jaar. Die 2 weken heb ik me ook echt heel goed geamuseerd, vooral dan met mijn familie en mijn neef. Op zich is Tumbes niet zoo spectacular, dus veel valt er niet te doen, maar verveeld heb ik me toch niet. Samen met die familie ben ik naar de Frontera (grens met Ecuador) gegaan. OP zich is dat daar gewoon pure commerce, dus je merkt niet eens dat je in Ecuador zit. Overal zie je kraampjes met schoenen, kleren, cd’s, dvd’s, echt alles kan je er terugvinden. Het enige verschil is dat het aan de grens met Peru in Soles is en aan de grens met Ecuador in Dollars. Het is daar wel echt overdreven WARM. De zon schijnt daar echt TE hard en er is geen beetje wind, dus stikken doe je er wel, zeker als je in van die straatjes moet lopen, waar er amper zuurstof is. De gevolgende bij mij waren dat ik me ineens misselik voelde en bijna flauwviel. Blijkt dat dit normal is als je de eerste keer naar de Frontera gaat.
Mijn gezin had een strandhuisje, dus in het weekend zijn we met het hele gezin naar het strand gegaan en hebben we daar lekker gezelig gezeten, gezond, gerust, gelachen, gepraat,…
Ook ben ik met mijn gezin naar Puerto Pizarro gegaan. Een haven dat verschillende kleine eilandjes heeft, waaronder ook eentje met krokodillen, maar deze lopen spijtig genoeg niet wild rond.
Samen zijn we nog andere stranden gaan bezoeken en zijn we in Zorritos naar de Hervideros gegaan. Een plek bestaande uit allemaal meertjes met verschillende klereun modder (grijs, zwart, bruin), waar je gezellig in kan relaxen. Tijdens die 2 weken, ben ik ook echt veel met die mama naar de pedicure en manicure gegaan, aangezien dat hier in Peru echt vele goedkoper is. Zolang we maar bezig blijven, is het goed, denk ik dan.
Die 2 weken zijn voor mij echt veel te snel voorbij gegaan, ik voelde me daar echt goed in dat gezin, en eindelijk na 4 maand had ik een beetje het gevoel een gezin te hebben, maar helaas was dit maar voor korte duur en moest ik na 2 weken terugkeren naar Chiclayo. OP zich was dat niet zoo erg, want in Chiclayo valt er veel meer te doen en daar heb ik ook mijn vrienden.
Aangekomen in Chiclayo, had AFS WEER een nieuw gezin voor mij. (Want heel de tijd was ik al familieloos)Dus die dag nog ben ik weer naar een ander gezin gegaan. Nu woon ik in Las Brisas. In een gezin bestaande uit een mama, papa, 3 broers (17,22 en 27 jaar), 1 zus (25 jaar), en een adotiefbroertje(12 jaar). Op deze moment wonen de grootouders hier ook, maar dat is maar tijdelijk. Mijn broers zijn echt leuke mensen, dus daar ben ik wel blij om. Het gezin op zich bevalt me ook wel, dus ik hoop dat ik nu niet meer door een of andere reden moet veranderen.
Ik woon wel in een redelijk gevaarlijke buurt, dus dat is wel jammer, maar tot nu toe heb ik er nog geen problemen mee gehad, ik zeg wel tot nu toe ;-)
2 weken geleden ben ik met mijn zus hier en Nele nog eens naar Cajamarca gegaan. Aangezien ik hier nu toch vakantie heb tot eind maart, ben ik altijd wel blij als ik eens naar ergens anders kan dan Chiclayo. Cajamarca kende ik al wel, maar vorige keer hadden we de watervallen niet meer kunnen bezoeken, dus deze keer hadden we ineens een redden om naar Cajamarca te gaan. Daar hebben we dan de watervallen bezocht, die dag hadden Nele en ik ook ongelovelijk last van jeuk aan onze benen, dus we vonden dat toch wel raar, bleek dat we vlooienbeten hadden. Geloof mij dat is echt GEEN lachertje en jeukt gelijk zot!
Voor de rest heb ik hier eigenlijk niets bijzonders meer meegemaakt. Je ziet ik leef hier ook maar gewoon mijn leventje. Aangezien ik nu toch vakantie heb, heb ik niet echt veel te doen en aangezien we van AFS niet mogen doen wat we willen (hiermee bedoel ik reizen naar waar ik wil) vullen we onze tijd maar met naar het strand te gaan, El Jockey, cinema, Starbucks, het centrum, naar verjaardagsfeestjes gaan, discotheek gaan, … allemaal dingen die ons maar niet doen vervelen… De laatste weken heb ik me vooral bezig gehouden met mijn individuele reis te plannen. We hebben van AFS 15 dagen om ,alleen, te reizen, en aangezien 15 dagen echt TE WEINIG zijn om heel Peru te leren kennen, moet je heel goed zien wat je allemaal wilt bezichtigen. Ik ga reizen met Nele (uiteraard) en Ruth, nog een ander Belgisch meisje dat in Huaraz woont.
Voila ik denk dat ik jullie weer voldoende leesvoer heb gegeven. Ik weet eigenlijk niet of jullie mijn blog nog lezen, laten we hopen van wel. Reacties zijn nog altijd welkom!
Ik hoop dat jullie examens goed zijn gegaan.
Amuseer jullie nog in het Belgenlandje cuidate y hasta pronto!
X.Liefs
Kate
Hieronder mijn nieuwe adres:
Kate Wittock
Calle Armando Alva diaz 182
Urb. Las brisas - Chiclayo
Lambayeque
Peru
IK was hem gewoon even uit het oog verloren. Dus terug naar vorig jaar, rond de tijd van Kerstmis en Nieuwjaar. Hier in Peru is het de traditie dat men rond deze periode van liefde en vrede, aan de arme kindjes cadeautjes geeft, chocolademelk maakt, panetones uitdeelt,… CHOCOLATADA heet dit. Uiteraard heb ik dit ook gedaan, dus samen met Nele en haar broer zijn we naar een arme buurt gegaan en hebben we daar de kindjes blij gemaakt.
Dan 2 dagen voor Kersmis vertelde AFS me dat ik een nieuw gezin had. Mijn vorige gezin was wel oké, maar dit was maar tijdelijk, omdat mijn verhuis van Trujillo naar Chiclayo snel snel gebeurde, en men niet direct een vast gezin vond, dus vandaar dat men me in dit gezin had geplaats, totdat AFS een ander gezin had gevonden. Dus 2 dagen voor Kermist, verhuisde ik naar een ander gezin, gemengde gevoelens had ik er wel bij, want zo net voor Kersmis… Maar bon… Ik kon er niets tegen doen. Direct ging ik met die familie naar Talara, een stadje in Piura. In Talara woonde de rest van de familie en aangezien Kerstmis hier zoals in België gevierd wordt met de hele familie, gingen we dus naar Talara.
Kerstmis hier in Peru gaat hier als het volgende. In elk gezin is het een beetje anders, hangt ook vooral van je gezin af hoe gelovig ze zijn. Maar dus, rond een uur of 9 ‘s avonds komt iedereen bijeen, zitten ze met elkaar wat te praten, totdat het 10 seconden voor 00uur is en dan begint iedereen af te tellen. Dan zeg je tegen iedereen Gelukkig Kerstmis en daarna, in mijn gezin was dat toch, gaf men aan de kleine kindjes een zakje met snoepjes en pakjes (deed me een beetje aan Sinterklaas denken)daarna geeft men aan iedereen een stuk Paneton (een sort cake achtig brei met vuile stukjes chemisch fruit in)en warme chocolademelk, als dat op is rond 1 uur ‘s nachts ongeveer, mag iedereen gaan eten en krijgt iedereen een stuk Kalkoen met RIJST! Ik prefereer toch meer de Kerstmis in België. Tot zover Kermis in Peru. Echt in de sfeer zat ik niet, want buiten was het 30 graden.
Buiten Kerstmis gevierd met een familie die ik welgeteld 2 dagen kende, heb ik daar in Talara niet veel gedaan. Talara is vooral bekend om de petroliumbedrijven, dus veel valt er niet te doen. Ik ben er en paar keer naar het strand gegaan en naar het centrum, maar het dorpje is op zich zo klein, dat de verveling wel snel toesloeg. Normaal ging ik daar tot 6 januari blijven, dus dat wilde zeggen, Nieuwjaar vieren in een saaie stad met mensen die ik niet kende. Daar zag ik toch wel niet naar uit, dus ik mocht van de familie vroeger naar Chiclayo terugkeren, om daar met mijn vrienden Nieuwjaar te vieren. Bleek dat die papa voor zijn werk ook naar Chiclayo terugging, dus op zich ging ik niet alleen terug. Die papa zag er op zich een vriendelijk person uit, maar terug in Chiclayo, bleek ik me toch wel even GOED vergist te hebben. Hierdoor ben ik dan maar bij Nele gaan logeren. Samen zijn we zoals altijd naar el Jockey gegaan, het openluchtzwembad. Dan de daarop volgende dagen hebben we ons nog bezig gehouden met naar het centrum te gaan, cinema te gaan, Starbucks te gaan,…
Dan woensdag de laatste dag van 2008, zijn we zoals altijd naar het centrum gegaan, daar wat rondgehangen, nagedacht waar we Nieuwjaar gingen vieren, en dan zijn we ‘s avonds nog naar de kapper gegaan om ons te laten opmaken, aangezien dat hier toch vele goedkoper is dan in België.
Daarna zijn we naar ,El Amauta, gegaan, mijn vorige buurt, hebben we dar met vrienden wat gezeten en gepraat totdat het 00uur was. Het vreemde hier in Peru is dat men met Nieuwjaar niet aftelt, dus dan ineens is het Nieuwjaar en zie je buiten allemaal verkleede poppen in brand, muñeka heet dit. GEvaarlijk is het wel, want overal op straat zag je verbrande poppen, wat het voor de taxichauffeurs niet zo gamakkelijk maakte.
Nieuwjaar heb ik samen met vrienden en Nele aan het strand gevierd. Daar was een feestje aan de gang, dus geamuseerd hebben we ons wel.
De volgende dag, na een uurtje geslapen te hebben, ben ik samen met de familie van Nele naar Pacasmayo gegaan. Daar hebben we de dag dan zonnend op het strand doorgebracht.
De week daarna hebben Nele en ik ons vooral beziggehouden, met te lopen in het Stadion, Starbucks, Real Plaza, El Jockey, strand,… De dingen die we hier altijd doen, zodat we ons toch maar blijven bezighouden.
Vrijdag ben ik samen met de familie van Nele naar Chaparri gegaan. Een reservaat in de selva, waar puma’s leven, beren, slangen, … De puma’s hebben we niet gespot, omdat deze diertjes nachtdiertjes zijn. In het weekend gaan we zoals al de andere weekends naar Atica, de plaatelijke discotheek hier. AAngezien Nele en ik altijd gratis binnenmogen, gaan we er altijd wel eventjes langs. Op zondag, is het hier lui-lekker-dag dus dat bestaat uit lui zijn en naar het strand gaan.
Maandag zijn we zoals altijd naar El Jockey gegaan. ‘s Avonds belde de broer van Nele ons op, om te vragen of we geen zin hadden om naar een concert van Grupo 5 te gaan. Grupo 5 is een groepje afkomstig uit Peru(Cumbiamuziek), die hier in heel Peru overdreven bekend zijn, In elke combi, taxi, auto hoor je wel liedjs van hen. Aangezien de broer van Nele, een vriend is van de manager van Grupo 5 mochten we er gratis heen, en hebben we de hele avond op het podium gestaan, en gedanst. Grappig was het wel.
De week daarna hebben we zoals altijd weer doorgracht, met El jockey, starbucks, Strand, Centrum en in het weekend zoals altijd naar de discotheek of een feestje bij iemand zijn thuis gaan. Zondag trad Grupo 5 hier weer in de buurt op, en aangezien de familia van Nele toch gratis VIP mocht, ben ik maar meegegaan. Alles was gratis, dus de sfeer zat er al direct in.
De week erna vertrok iedereen van AFs tevens op ‘intercambio corto’ korte uitwisseling. Dit houdt in dat elke student, voor een 2-tal weken naar een ander dorpje gaat en daar in een ander gezin gaat wonen. Ik ging naar Tumbes, het meest noordelijkste dorpje van Peru en tevens ook het warmste! Ik ging er heen tijdens het regenseizoen, dus in de namiddag wanneer het 35 graden was kon het daar ineens beginnen stortregenen, maar dat was heerlijk, want de warmte die bleef.
Mijn gezin in Tumbes was echt CHEVERE. Ik had een papa die architect was, een mama die bazin was een een bepaald merk, 2 broertjes van 5 en 7 jaar en een zusje van 12 jaar. Die 2 weken heb ik me ook echt heel goed geamuseerd, vooral dan met mijn familie en mijn neef. Op zich is Tumbes niet zoo spectacular, dus veel valt er niet te doen, maar verveeld heb ik me toch niet. Samen met die familie ben ik naar de Frontera (grens met Ecuador) gegaan. OP zich is dat daar gewoon pure commerce, dus je merkt niet eens dat je in Ecuador zit. Overal zie je kraampjes met schoenen, kleren, cd’s, dvd’s, echt alles kan je er terugvinden. Het enige verschil is dat het aan de grens met Peru in Soles is en aan de grens met Ecuador in Dollars. Het is daar wel echt overdreven WARM. De zon schijnt daar echt TE hard en er is geen beetje wind, dus stikken doe je er wel, zeker als je in van die straatjes moet lopen, waar er amper zuurstof is. De gevolgende bij mij waren dat ik me ineens misselik voelde en bijna flauwviel. Blijkt dat dit normal is als je de eerste keer naar de Frontera gaat.
Mijn gezin had een strandhuisje, dus in het weekend zijn we met het hele gezin naar het strand gegaan en hebben we daar lekker gezelig gezeten, gezond, gerust, gelachen, gepraat,…
Ook ben ik met mijn gezin naar Puerto Pizarro gegaan. Een haven dat verschillende kleine eilandjes heeft, waaronder ook eentje met krokodillen, maar deze lopen spijtig genoeg niet wild rond.
Samen zijn we nog andere stranden gaan bezoeken en zijn we in Zorritos naar de Hervideros gegaan. Een plek bestaande uit allemaal meertjes met verschillende klereun modder (grijs, zwart, bruin), waar je gezellig in kan relaxen. Tijdens die 2 weken, ben ik ook echt veel met die mama naar de pedicure en manicure gegaan, aangezien dat hier in Peru echt vele goedkoper is. Zolang we maar bezig blijven, is het goed, denk ik dan.
Die 2 weken zijn voor mij echt veel te snel voorbij gegaan, ik voelde me daar echt goed in dat gezin, en eindelijk na 4 maand had ik een beetje het gevoel een gezin te hebben, maar helaas was dit maar voor korte duur en moest ik na 2 weken terugkeren naar Chiclayo. OP zich was dat niet zoo erg, want in Chiclayo valt er veel meer te doen en daar heb ik ook mijn vrienden.
Aangekomen in Chiclayo, had AFS WEER een nieuw gezin voor mij. (Want heel de tijd was ik al familieloos)Dus die dag nog ben ik weer naar een ander gezin gegaan. Nu woon ik in Las Brisas. In een gezin bestaande uit een mama, papa, 3 broers (17,22 en 27 jaar), 1 zus (25 jaar), en een adotiefbroertje(12 jaar). Op deze moment wonen de grootouders hier ook, maar dat is maar tijdelijk. Mijn broers zijn echt leuke mensen, dus daar ben ik wel blij om. Het gezin op zich bevalt me ook wel, dus ik hoop dat ik nu niet meer door een of andere reden moet veranderen.
Ik woon wel in een redelijk gevaarlijke buurt, dus dat is wel jammer, maar tot nu toe heb ik er nog geen problemen mee gehad, ik zeg wel tot nu toe ;-)
2 weken geleden ben ik met mijn zus hier en Nele nog eens naar Cajamarca gegaan. Aangezien ik hier nu toch vakantie heb tot eind maart, ben ik altijd wel blij als ik eens naar ergens anders kan dan Chiclayo. Cajamarca kende ik al wel, maar vorige keer hadden we de watervallen niet meer kunnen bezoeken, dus deze keer hadden we ineens een redden om naar Cajamarca te gaan. Daar hebben we dan de watervallen bezocht, die dag hadden Nele en ik ook ongelovelijk last van jeuk aan onze benen, dus we vonden dat toch wel raar, bleek dat we vlooienbeten hadden. Geloof mij dat is echt GEEN lachertje en jeukt gelijk zot!
Voor de rest heb ik hier eigenlijk niets bijzonders meer meegemaakt. Je ziet ik leef hier ook maar gewoon mijn leventje. Aangezien ik nu toch vakantie heb, heb ik niet echt veel te doen en aangezien we van AFS niet mogen doen wat we willen (hiermee bedoel ik reizen naar waar ik wil) vullen we onze tijd maar met naar het strand te gaan, El Jockey, cinema, Starbucks, het centrum, naar verjaardagsfeestjes gaan, discotheek gaan, … allemaal dingen die ons maar niet doen vervelen… De laatste weken heb ik me vooral bezig gehouden met mijn individuele reis te plannen. We hebben van AFS 15 dagen om ,alleen, te reizen, en aangezien 15 dagen echt TE WEINIG zijn om heel Peru te leren kennen, moet je heel goed zien wat je allemaal wilt bezichtigen. Ik ga reizen met Nele (uiteraard) en Ruth, nog een ander Belgisch meisje dat in Huaraz woont.
Voila ik denk dat ik jullie weer voldoende leesvoer heb gegeven. Ik weet eigenlijk niet of jullie mijn blog nog lezen, laten we hopen van wel. Reacties zijn nog altijd welkom!
Ik hoop dat jullie examens goed zijn gegaan.
Amuseer jullie nog in het Belgenlandje cuidate y hasta pronto!
X.Liefs
Kate
Hieronder mijn nieuwe adres:
Kate Wittock
Calle Armando Alva diaz 182
Urb. Las brisas - Chiclayo
Lambayeque
Peru
dinsdag 23 december 2008
zaterdag 20 december 2008
Het zomert in Chiclayostad
Gegroet,
Ik denk dat het weer even tijd is om jullie wat te vertellen over mijn Peruviaans leventje hier. .
Laten we terugkeren naar exact een maand geleden.
Vrijdag ben ik maar 2 uurtjes naar school gegaan, omdat wij, AFs Chiclayo naar Piura gingen. (Een dorpje nog meer in het Noorden) 's Middags vertrokken met de bus en 3 uurtjes later waren we aangekomen in Piura. Aangezien het al laat in de namiddag was, zijn we snel even het centrum gaan verkennen en dan naar ons hotelletje gegaan om ons klaar te maken. We gingen namelijk naar een AFS feest, omdat AFs dit jaar 50 jaar bestaat en omdat dit toch wel al enkel jaren zijn, geeft elk dorp een feest. Het feest op zich was maar stijfjes, het eten uiteraard veel te laat en te koud, maar over de muziek en de drank hadden we geen klachten. Na wat gepraat te hebben met de andere AFsers, besloten we om allemaal gezamenlijk naar Queence te gaan. DE Discotheek van Piura. De sfeer zat er al direct in, de aandacht van het mannelijke geslacht mocht uiteraard ook niet ontbreken en de nodige drank is er uiteraard ook altijd in overvloed aanwezig. Uiteindelijk nadat iedereen zich goed geamuseerd had zijn we samen met de zonsopgang naar het hotelletje gekeerd. Veel tijd om te slapen hadden we niet, want we gingen een uurtje later naar colan, een van de mooiste stranden in de buurt van Piura. Daar gezond en dan in de namiddag teruggekeerd naar Piura. Nog snel wat rondgewandeld in het centurm en dan de bus terug naar chiclayo genomen. Het was wel jammer dat we niet veel tijd hadden om Piura meer te verkennen, misschien komt dat er een andere keer nog wel van.
's Avonds aangekomen in Chiclayo, iedereen was uiteraard uitgeput van te weinig slaap, ik ook, maar Luis had me uitgenodigd om naar een quinze Años feestje te gaan. Aangezien dat wel altijd plezant is en bovendien alles gratis is, dacht ik waarom ook niet?! Heel laat is het niet geworden want ik voelde de vermoeidheid wel, maar het was nog wel plezant. Tot zover mijn weekend.
Maandag gingen we met de klas op uitstap naar Caillito ciego. We vertrokken om 5.30u, maar dan op zijn Peruviaans, dus dit werd al snel 7.30. Ze vertelden ons dat de reis maar een 3tal uurtjes ging duren, maar niets was minder waar. We hebben welgeteld 6 uur in een rammelbusje gezeten. Uiteindelijk hadden we onze bestemming bereikt snel hebben we iets gegeten en direct daarna zijn we een waterdam gaan bezoeken. Echt spectaculair was dit niet, maar ja zolang we maar bezig zijn is het goed. Na nog wat gerust te hebben aan het zwembad, mochten we terug 6 uur in het rammelbusje zitten.
DE rest van de week, heb ik niets spectaculairs gedaan (fitness, Starbucks, gaan zwemmen, ...) Vrijdag was het hier schoolbal, dus zijn Nele en ik daar maar naar toe gegaan. Eerst zijn we gezellig gaan eten en dan zijn we naar het bal gegaan. Aangezien dit voor iedereen van de unief was, was er echt overdreven veel volk en was dit uiteraard niet binnen, maar buiten te doen. Het cumbia bandje zorgde voor de nodige sfeer, zodat Nele en ik onze cumbia pasjes nog wat konden bijschaven.
Zondag zijn Nele en ik samen met mijn gezin naar Monsefu gegaan, daar waren voetbalwedstrijden aan te gang van verschillende bedrijven waaronder ook het bedrijf van mijn gastpapa. Veel hebben we daar niet gedaan, buiten gegeten en gedronken. Het eten was lekker, totdat Nele in haar ceviche heerlijke teennagels en zwarte haren terugvond... daar ging de honger ineens... Daarna zijn Nele en ik nog naar Real Plaza gegaan en zo zat mijn weekend er weer op.
De week was weeral the usual. Dinsdagavond zijn Nele en ik naar de Sauna gegaan, aangezien het op die avond vrouwendag is. Er liep wel 1 man rond die blind was... jaja blind...
De sauna deed wel deugd, en de overdreven warme douche daarna ook. (Thuis moet ik me douchen met 15 graden) Voor de rest ben ik nog naar de fitnes en Real plaza gegaan.
Zaterdag was het hier in chiclayo het '50 jaar bestaan van AFS - feest'. Het was wel leuk, want AFsers vanuit Tumbes, Piura, Lima, ... waren allemaal naar ons feest gekomen. Ook 2 Belgen uit Lima waren er. Het was wel leuk om nog eens met andere Afsers te praten. Zondag Zijn nele, de 2 Belgen van Lima ( Sien en Evelien) en ik naar Plaza vea gegaan om inkopen te doen, want we gingen PANNENKOEKEN maken. In het begin lukte het niet zo goed, maar uiteindelijk waren het echte Belgische overheerlijke pannenkoeken.
Maandag was het hier een ,feestdag, niemand moest naar school of gaan werken, en de kindjes van 12 jaar deden hun plechtige communie, waaronder ook mijn broertje. voor de eerste keer hier ben ik naar de kerk gegaan. De communie op zich is niet zo interssant, de Belgische communies vind ik vele leuker, omdat die moderner zijn en je dus net niet in slaap valt. Meestal is er daarna in belgië een feest, maar hier was dat dus niet zo, na de communie ging iedereen gewoon naar huis. 's Middags heb ik na 2 maand eindelijk eens met dit gezin SAMEN gegeten. woensdag was het hier een cumple, verjaardag, van Nora, meisje van Zwitserland, dus ben ik daar maar heen gegaan. Donderdag ben ik na een week niet te gaan nog maar eens naar de unief gegaan. Echt interessant was het niet, maar het was al even geleden. En vrijdag ben ik voor de laatste keer de volle 5 uur naar de unief gegaan. (De week erna hebben de andere examens, en aangezien ik geen notities heb en toch niet kan volgen, heb ik dan al VAKANTIE)
Het vorige weekend, vond ik één van de vermoeiendste maar leukste weekends die ik hier al heb meegemaakt. Aangezien we nog niet , alleen, mogen reizen, zijn wij, enkel AFsers met 1 vrijwilliger naar Cajamarca vertrokken. Cajamarca is een prachtig dorpje dat zich op 2700m hoogte in de bergen bevindt. Omdat het in de bergen ligt, is het helemaal anders dan Chiclayo, de inwoners zijn vooral boeren en boerinnetjes die leven van hun zelfgemaakte yoghurt en kazen. Ook hun kledij is helemaal anders, de meeste mensen die we tegenkwamen droegen de typische Peruviaanse hoeden en kleren. (Kijk maar naar mijn foto's op facebook)
De trip begon wel al goed, Normaal gezien vertrokken we om 23u. Toen we 20 minuten onderweg waren, merkten we dat de bus niet echt normaal deed, maar de bus zelf wiegde van de ene kant naar de andere kant. Voor 5 minuten is dat geen probleem, maar voor een busrit van welgeteld 9 uur, is dat niet echt aangenaam, zeker niet als je naar een dorpje moet dat op 2700m hoogte ligt. De andere busreizigers begonnen te klagen, met als resultaat dat we moesten terugkeren. Wat moesten we nu doen? Niemand wilde met deze bus naar Cajamarca, maar een andere bus was niet beschikbaar, eventjes dachten we dat we moesten terugkeren naar ons huis, maar dan plots was er een oplossing. Er zou om 2 uur 's nachts een bus vanuit Trujillo komen, en die zou ons naar Cajamarca brengen. Iedereen had naar Cajamarca uitgezien dus er zat niets anders op dan 3 uur te wachten. zoals gewoonlijk werd die 3 uur 4 uur, maar UITEINDELIJK kwam de bus er dan toch aan. In plaats van dat we om 5 uur gingen aankomen waren we er dus om 12 uur. Dan zijn we naar ons hotelletje gegaan, waar ik een zalig dubbel bed had voor mij alleen. (Voor jullie klinkt dit misschien niet speciaal, maar 2 maanden met je zus in een bedje slapen is niet echt optimaal en zorgt voor de nodige rugpijn en slaaptekort) Na lekker gegeten te hebben konden we aan onze tour beginnen. We begonnen onze trip naar 'Necrópolis de Otuzco'
Dit was een plek, bestaande uit stenen met holtes in. (kijk naar de foto's) In deze holtes werd men vroeger begraven. Na de nodige informatie te hebben gekregen van de gids, gingen we naar een ander plekje, ik snapte eigenlijk niet wat we daar gingen doen, het enige wat we daar konden doen is souveniertjes kopen en paardrijden, dus dan heb ik eindelijk nog eens paardgereden. Dan gingen we verder naar een ander touristisch plekje, waar ik de naam niet meer van weet, en dan begon het plots te regenen... Na 3 maand heb ik voor de eerste keer regen gevoeld. Cajamarca ligt in de bergen, dus het klimaat is daar helemaal anders en toch wel een beetje speciaal. In de dag is het daar overdreven warm, maar dan plots rond 17 uur begint dat daar helemaal te overtrekken en begint dat daar te regen. Schuilen doen ze hier niet, dus onze tour ging verder naar een kaaswinkel in the middle of nowhere... Daar wat kazen geproefd en gekocht en dan zakten we terug af naar ons hotelletje. Nadat iedereen een lekkere warme douche had genomen zijn we gezellig gaan eten en omdat iedereen doodop was van de tour en ook wel door het hoogteverschil en de busrit zijn we maar teruggekeerd naar ons hotelletje, maar goed ook, want 3 uur later moesten we al terug opstaan, omdat we naar de 'Baños del Inca' gingen. Dit is een plek, 30 minuutjes rijden van Cajamarca, waar er uit de ,grond, stomend water komt. WE waren er al om 6 uur omdat dit naar het schijnt het perfecte uur is. Eerst hebben we elks een heerlijk warm individueel stoombadje genomen en dan zijn we met zijn allen in het verwarmde zwembad gaan zwemmen. Daarna zijn we teruggekeerd naar het centrum omdat we een andere tour gingen doen, naar cumbemayo. Dit is een archeologische plek die op 3500meter hoogte ligt. De plek deed me een beetje denken aan ,machu picchu, Hoewel ik deze nog niet bezocht heb, deed het me er spontaan aan denken. (Wederom kijk naar mijn foto's) De gids bracht ons naar hele intessante plekjes, uiteraard ook plekjes waar men touristische spulletjes verkochten. Omdat deze plek dichter bij de zon ligt, viel het me direct op dat al de mensen aan hun wangen verbrand zijn. Na 3uur in de bergen te hebben gewandeld keerden we terug naar ons busje, maar zoals het hier normaal is in Cajamarca begon het weeral te regen... Lekker doorweekt in een klein busje... altijd gezellig.
In de namiddag, was iedereen heel moe, maar een siesta houden, was niet mogenlijk want de volgende tour stond ons al te wachten. Eerst gingen we een hacienda bezoeken en daarna zijn we naar een plek geweest, waar ik de naam niet meer weet, maar het was wel een hele mooie plek, met hele mooie watervallen, maar helaas werd te snel donker dus hebben we niet veel van die watervallen kunnen zien (Reden te meer om terug te komen)
Daarna 's avonds hebben we nog snel iets gegeten en moesten we helaas afscheid nemen van het idyllische dorpje.
Deze week, had ik al vakantie dus moet ik welgeteld tot begin maart niet meer naar de unief gaan. Echt veel heb ik deze week niet gedaan, aangezien die mama hier zaagt dat ik veel te veel wegga, maar ja hier thuis in dit kleine appartementje zitten en tv zien, is ook niet echt mijn ding dus dan ga ik liever naar het centrum of naar de fitnes, of met Nele naar Real Plaza of... Alles om gewoon niet thuis weg te rotten.
Maandag was het hier een afscheidsfeestje van Carlos, een vrijwilliger van AFs die voor 4 maanden in de USA gaat werken. Woensdag stelde Oliver, een AFS student, voor om zaña een dorpje 45 minuten hier vandaan te gaan bezoeken, dus dan zijn Oliver, Hannes, Nele, Nora, Myriam, Annelies, Een mexicaan en ik dat dorpje gaan bezoeken. Die Mexiaan (Waar ik zijn naam van vergeten ben) kwam Nora bezoeken en die had een jeep gehuurd, dus zijn we met zijn alleen met de jeep naar Zaña gegaan. Zaña is een dorpje dat vroeger normaal de hoofdstad van Peru ging worden, maar door bepaalde problemen is dat toch niet door gegaan en is dit nu een klein dorpje waar de ,negro's, wonen. Zoals de inwoners zichzelf noemen. Daar werden we rodngeleid en dan zijn we in de namiddag naar het strand, Puerto Eten, gegaan. Nadat de Mexiaan ons op cervezas had getrakteerd zijn we maar terug naar chiclayo city gekeerd.
Donderdag hadden Nele en ik niets te doen, dus stelden we voor om Jolien een Belgisch meisje in Trujillo te gaan bezoeken. Dit was tevens ook een gelegenheid om mijn familie waar ik heb gewoond te gaan bezoeken. Noch Jolien noch die familie wisten van onze komst, dus de verrasssing was groot. In de namiddag zijn Nele en ik dan Chan chan gaan bezoeken, daarna zijn we nog snel wat gaan shoppen en toen moesten we al terugkeren naar chiclayo, maar voor we vertrokken, passeerden we nog snel even mijn lieve gezinnetje. Die mama kon het uiteraard niet laten en had een overheerlijke chocladetaart en fruitsalade gemaakt. Het is een echt schatje! Het deed me dan ook echt plezier ze nog eens terug te zien.
Vrijdag, gisteren dus, was het de verjaardag van Hannes, en aangezien Hannes zijn verjaardag graag zoals de echte Peruvianen wilde vieren, hadden Nele en ik eieren gekocht om die, op het moment dat hij in de taart bijt, in zijn haren te gooien. Verrast was hij wel, maar hij had het gevraagd.
Nu is het hier terug weekend, maar ik vrees er voor dat er iets spectaculairs gaat gebeuren. zoals ik al zei, ik leef hier ook maar mijn leventje en niet elke dag maak ik iets spectaculairs mee.
Ik wens jullie nu al een Zalig kerstfeest en een Gelukkig nieuwjaar en degene die moeten studeren, SUERTE!
Ik denk dat het weer even tijd is om jullie wat te vertellen over mijn Peruviaans leventje hier. .
Laten we terugkeren naar exact een maand geleden.
Vrijdag ben ik maar 2 uurtjes naar school gegaan, omdat wij, AFs Chiclayo naar Piura gingen. (Een dorpje nog meer in het Noorden) 's Middags vertrokken met de bus en 3 uurtjes later waren we aangekomen in Piura. Aangezien het al laat in de namiddag was, zijn we snel even het centrum gaan verkennen en dan naar ons hotelletje gegaan om ons klaar te maken. We gingen namelijk naar een AFS feest, omdat AFs dit jaar 50 jaar bestaat en omdat dit toch wel al enkel jaren zijn, geeft elk dorp een feest. Het feest op zich was maar stijfjes, het eten uiteraard veel te laat en te koud, maar over de muziek en de drank hadden we geen klachten. Na wat gepraat te hebben met de andere AFsers, besloten we om allemaal gezamenlijk naar Queence te gaan. DE Discotheek van Piura. De sfeer zat er al direct in, de aandacht van het mannelijke geslacht mocht uiteraard ook niet ontbreken en de nodige drank is er uiteraard ook altijd in overvloed aanwezig. Uiteindelijk nadat iedereen zich goed geamuseerd had zijn we samen met de zonsopgang naar het hotelletje gekeerd. Veel tijd om te slapen hadden we niet, want we gingen een uurtje later naar colan, een van de mooiste stranden in de buurt van Piura. Daar gezond en dan in de namiddag teruggekeerd naar Piura. Nog snel wat rondgewandeld in het centurm en dan de bus terug naar chiclayo genomen. Het was wel jammer dat we niet veel tijd hadden om Piura meer te verkennen, misschien komt dat er een andere keer nog wel van.
's Avonds aangekomen in Chiclayo, iedereen was uiteraard uitgeput van te weinig slaap, ik ook, maar Luis had me uitgenodigd om naar een quinze Años feestje te gaan. Aangezien dat wel altijd plezant is en bovendien alles gratis is, dacht ik waarom ook niet?! Heel laat is het niet geworden want ik voelde de vermoeidheid wel, maar het was nog wel plezant. Tot zover mijn weekend.
Maandag gingen we met de klas op uitstap naar Caillito ciego. We vertrokken om 5.30u, maar dan op zijn Peruviaans, dus dit werd al snel 7.30. Ze vertelden ons dat de reis maar een 3tal uurtjes ging duren, maar niets was minder waar. We hebben welgeteld 6 uur in een rammelbusje gezeten. Uiteindelijk hadden we onze bestemming bereikt snel hebben we iets gegeten en direct daarna zijn we een waterdam gaan bezoeken. Echt spectaculair was dit niet, maar ja zolang we maar bezig zijn is het goed. Na nog wat gerust te hebben aan het zwembad, mochten we terug 6 uur in het rammelbusje zitten.
DE rest van de week, heb ik niets spectaculairs gedaan (fitness, Starbucks, gaan zwemmen, ...) Vrijdag was het hier schoolbal, dus zijn Nele en ik daar maar naar toe gegaan. Eerst zijn we gezellig gaan eten en dan zijn we naar het bal gegaan. Aangezien dit voor iedereen van de unief was, was er echt overdreven veel volk en was dit uiteraard niet binnen, maar buiten te doen. Het cumbia bandje zorgde voor de nodige sfeer, zodat Nele en ik onze cumbia pasjes nog wat konden bijschaven.
Zondag zijn Nele en ik samen met mijn gezin naar Monsefu gegaan, daar waren voetbalwedstrijden aan te gang van verschillende bedrijven waaronder ook het bedrijf van mijn gastpapa. Veel hebben we daar niet gedaan, buiten gegeten en gedronken. Het eten was lekker, totdat Nele in haar ceviche heerlijke teennagels en zwarte haren terugvond... daar ging de honger ineens... Daarna zijn Nele en ik nog naar Real Plaza gegaan en zo zat mijn weekend er weer op.
De week was weeral the usual. Dinsdagavond zijn Nele en ik naar de Sauna gegaan, aangezien het op die avond vrouwendag is. Er liep wel 1 man rond die blind was... jaja blind...
De sauna deed wel deugd, en de overdreven warme douche daarna ook. (Thuis moet ik me douchen met 15 graden) Voor de rest ben ik nog naar de fitnes en Real plaza gegaan.
Zaterdag was het hier in chiclayo het '50 jaar bestaan van AFS - feest'. Het was wel leuk, want AFsers vanuit Tumbes, Piura, Lima, ... waren allemaal naar ons feest gekomen. Ook 2 Belgen uit Lima waren er. Het was wel leuk om nog eens met andere Afsers te praten. Zondag Zijn nele, de 2 Belgen van Lima ( Sien en Evelien) en ik naar Plaza vea gegaan om inkopen te doen, want we gingen PANNENKOEKEN maken. In het begin lukte het niet zo goed, maar uiteindelijk waren het echte Belgische overheerlijke pannenkoeken.
Maandag was het hier een ,feestdag, niemand moest naar school of gaan werken, en de kindjes van 12 jaar deden hun plechtige communie, waaronder ook mijn broertje. voor de eerste keer hier ben ik naar de kerk gegaan. De communie op zich is niet zo interssant, de Belgische communies vind ik vele leuker, omdat die moderner zijn en je dus net niet in slaap valt. Meestal is er daarna in belgië een feest, maar hier was dat dus niet zo, na de communie ging iedereen gewoon naar huis. 's Middags heb ik na 2 maand eindelijk eens met dit gezin SAMEN gegeten. woensdag was het hier een cumple, verjaardag, van Nora, meisje van Zwitserland, dus ben ik daar maar heen gegaan. Donderdag ben ik na een week niet te gaan nog maar eens naar de unief gegaan. Echt interessant was het niet, maar het was al even geleden. En vrijdag ben ik voor de laatste keer de volle 5 uur naar de unief gegaan. (De week erna hebben de andere examens, en aangezien ik geen notities heb en toch niet kan volgen, heb ik dan al VAKANTIE)
Het vorige weekend, vond ik één van de vermoeiendste maar leukste weekends die ik hier al heb meegemaakt. Aangezien we nog niet , alleen, mogen reizen, zijn wij, enkel AFsers met 1 vrijwilliger naar Cajamarca vertrokken. Cajamarca is een prachtig dorpje dat zich op 2700m hoogte in de bergen bevindt. Omdat het in de bergen ligt, is het helemaal anders dan Chiclayo, de inwoners zijn vooral boeren en boerinnetjes die leven van hun zelfgemaakte yoghurt en kazen. Ook hun kledij is helemaal anders, de meeste mensen die we tegenkwamen droegen de typische Peruviaanse hoeden en kleren. (Kijk maar naar mijn foto's op facebook)
De trip begon wel al goed, Normaal gezien vertrokken we om 23u. Toen we 20 minuten onderweg waren, merkten we dat de bus niet echt normaal deed, maar de bus zelf wiegde van de ene kant naar de andere kant. Voor 5 minuten is dat geen probleem, maar voor een busrit van welgeteld 9 uur, is dat niet echt aangenaam, zeker niet als je naar een dorpje moet dat op 2700m hoogte ligt. De andere busreizigers begonnen te klagen, met als resultaat dat we moesten terugkeren. Wat moesten we nu doen? Niemand wilde met deze bus naar Cajamarca, maar een andere bus was niet beschikbaar, eventjes dachten we dat we moesten terugkeren naar ons huis, maar dan plots was er een oplossing. Er zou om 2 uur 's nachts een bus vanuit Trujillo komen, en die zou ons naar Cajamarca brengen. Iedereen had naar Cajamarca uitgezien dus er zat niets anders op dan 3 uur te wachten. zoals gewoonlijk werd die 3 uur 4 uur, maar UITEINDELIJK kwam de bus er dan toch aan. In plaats van dat we om 5 uur gingen aankomen waren we er dus om 12 uur. Dan zijn we naar ons hotelletje gegaan, waar ik een zalig dubbel bed had voor mij alleen. (Voor jullie klinkt dit misschien niet speciaal, maar 2 maanden met je zus in een bedje slapen is niet echt optimaal en zorgt voor de nodige rugpijn en slaaptekort) Na lekker gegeten te hebben konden we aan onze tour beginnen. We begonnen onze trip naar 'Necrópolis de Otuzco'
Dit was een plek, bestaande uit stenen met holtes in. (kijk naar de foto's) In deze holtes werd men vroeger begraven. Na de nodige informatie te hebben gekregen van de gids, gingen we naar een ander plekje, ik snapte eigenlijk niet wat we daar gingen doen, het enige wat we daar konden doen is souveniertjes kopen en paardrijden, dus dan heb ik eindelijk nog eens paardgereden. Dan gingen we verder naar een ander touristisch plekje, waar ik de naam niet meer van weet, en dan begon het plots te regenen... Na 3 maand heb ik voor de eerste keer regen gevoeld. Cajamarca ligt in de bergen, dus het klimaat is daar helemaal anders en toch wel een beetje speciaal. In de dag is het daar overdreven warm, maar dan plots rond 17 uur begint dat daar helemaal te overtrekken en begint dat daar te regen. Schuilen doen ze hier niet, dus onze tour ging verder naar een kaaswinkel in the middle of nowhere... Daar wat kazen geproefd en gekocht en dan zakten we terug af naar ons hotelletje. Nadat iedereen een lekkere warme douche had genomen zijn we gezellig gaan eten en omdat iedereen doodop was van de tour en ook wel door het hoogteverschil en de busrit zijn we maar teruggekeerd naar ons hotelletje, maar goed ook, want 3 uur later moesten we al terug opstaan, omdat we naar de 'Baños del Inca' gingen. Dit is een plek, 30 minuutjes rijden van Cajamarca, waar er uit de ,grond, stomend water komt. WE waren er al om 6 uur omdat dit naar het schijnt het perfecte uur is. Eerst hebben we elks een heerlijk warm individueel stoombadje genomen en dan zijn we met zijn allen in het verwarmde zwembad gaan zwemmen. Daarna zijn we teruggekeerd naar het centrum omdat we een andere tour gingen doen, naar cumbemayo. Dit is een archeologische plek die op 3500meter hoogte ligt. De plek deed me een beetje denken aan ,machu picchu, Hoewel ik deze nog niet bezocht heb, deed het me er spontaan aan denken. (Wederom kijk naar mijn foto's) De gids bracht ons naar hele intessante plekjes, uiteraard ook plekjes waar men touristische spulletjes verkochten. Omdat deze plek dichter bij de zon ligt, viel het me direct op dat al de mensen aan hun wangen verbrand zijn. Na 3uur in de bergen te hebben gewandeld keerden we terug naar ons busje, maar zoals het hier normaal is in Cajamarca begon het weeral te regen... Lekker doorweekt in een klein busje... altijd gezellig.
In de namiddag, was iedereen heel moe, maar een siesta houden, was niet mogenlijk want de volgende tour stond ons al te wachten. Eerst gingen we een hacienda bezoeken en daarna zijn we naar een plek geweest, waar ik de naam niet meer weet, maar het was wel een hele mooie plek, met hele mooie watervallen, maar helaas werd te snel donker dus hebben we niet veel van die watervallen kunnen zien (Reden te meer om terug te komen)
Daarna 's avonds hebben we nog snel iets gegeten en moesten we helaas afscheid nemen van het idyllische dorpje.
Deze week, had ik al vakantie dus moet ik welgeteld tot begin maart niet meer naar de unief gaan. Echt veel heb ik deze week niet gedaan, aangezien die mama hier zaagt dat ik veel te veel wegga, maar ja hier thuis in dit kleine appartementje zitten en tv zien, is ook niet echt mijn ding dus dan ga ik liever naar het centrum of naar de fitnes, of met Nele naar Real Plaza of... Alles om gewoon niet thuis weg te rotten.
Maandag was het hier een afscheidsfeestje van Carlos, een vrijwilliger van AFs die voor 4 maanden in de USA gaat werken. Woensdag stelde Oliver, een AFS student, voor om zaña een dorpje 45 minuten hier vandaan te gaan bezoeken, dus dan zijn Oliver, Hannes, Nele, Nora, Myriam, Annelies, Een mexicaan en ik dat dorpje gaan bezoeken. Die Mexiaan (Waar ik zijn naam van vergeten ben) kwam Nora bezoeken en die had een jeep gehuurd, dus zijn we met zijn alleen met de jeep naar Zaña gegaan. Zaña is een dorpje dat vroeger normaal de hoofdstad van Peru ging worden, maar door bepaalde problemen is dat toch niet door gegaan en is dit nu een klein dorpje waar de ,negro's, wonen. Zoals de inwoners zichzelf noemen. Daar werden we rodngeleid en dan zijn we in de namiddag naar het strand, Puerto Eten, gegaan. Nadat de Mexiaan ons op cervezas had getrakteerd zijn we maar terug naar chiclayo city gekeerd.
Donderdag hadden Nele en ik niets te doen, dus stelden we voor om Jolien een Belgisch meisje in Trujillo te gaan bezoeken. Dit was tevens ook een gelegenheid om mijn familie waar ik heb gewoond te gaan bezoeken. Noch Jolien noch die familie wisten van onze komst, dus de verrasssing was groot. In de namiddag zijn Nele en ik dan Chan chan gaan bezoeken, daarna zijn we nog snel wat gaan shoppen en toen moesten we al terugkeren naar chiclayo, maar voor we vertrokken, passeerden we nog snel even mijn lieve gezinnetje. Die mama kon het uiteraard niet laten en had een overheerlijke chocladetaart en fruitsalade gemaakt. Het is een echt schatje! Het deed me dan ook echt plezier ze nog eens terug te zien.
Vrijdag, gisteren dus, was het de verjaardag van Hannes, en aangezien Hannes zijn verjaardag graag zoals de echte Peruvianen wilde vieren, hadden Nele en ik eieren gekocht om die, op het moment dat hij in de taart bijt, in zijn haren te gooien. Verrast was hij wel, maar hij had het gevraagd.
Nu is het hier terug weekend, maar ik vrees er voor dat er iets spectaculairs gaat gebeuren. zoals ik al zei, ik leef hier ook maar mijn leventje en niet elke dag maak ik iets spectaculairs mee.
Ik wens jullie nu al een Zalig kerstfeest en een Gelukkig nieuwjaar en degene die moeten studeren, SUERTE!
donderdag 20 november 2008
Dime Que Te Paso..
Lieve Lezers van deze blog,
Bij deze zal ik nog eens een verslagje posten uit het verre, maar zonnige Chiclayo.
Dus terug naar woensdag 22 oktober... inkopen gedaan voor mijn verjaardag en dan 's avonds met Susan, Pierre, Luis, Pierro, Zarif en nog wat Peruvianen enkel flessen drank gekocht. Dan drinkend, afgeteld tot het 00uur was, want dan werd ik 18 jaar ! Daarna nog wat zitten napraten en drinken en dan enkel uren laten in mijn bedje gekropen. De volgende dag, THE DAY.... in de dag niet veel gedaan, buiten SMSen, telefoontjes, mails, kaartjes, etc ontvangen vanuit België. Al degene hiervoor, BEDANKT ! HEt was wel even slikken... zeker met het filmpje...degenen die eraan hebben meegwerkt, MUCHOS GRACIAS ! s ' Avonds was het hier dan , feest, zo speciaal was het niet, gewoon vrienden van de buurt en AFS mensen uitgenodigd, gegeten, gedanst, gepraat, gelachen... een gewone verjaardag eigenlijk, niet zo speciaal... MAAR ik heb wel mijn 18de verjaardag in Peru gevierd! ;-). ER was wel nog een leuke verrassing... bleek dat Dorien, een belgisch meisje, dat in Piura verblijft, met haar zus naar Chiclayo kwam... Roman van Juliaca ging ook nog komen, maar die haalde het helaas niet. Om elf uur was Dorien hier dan, wat bijgepraat en dan zijn we nog met haar zus en enkel vrienden, naar een gesloten bar gegaan, waar we gratis konden drinken zoveel we wilden... Aangenaam was het wel.
De volgende dag heb ik Dorien wat wegwijs gemaakt in Chiclayo, gelachen hebben we wel. Helaas moest ze al vroeg door. s' Avonds vroeg mijn zus of ik mee met enkele vrienden naar een quinceañero (15 jarig feestje)ging...Nu moet je weten dat 15 jaar hier voor de meisjes heel speciaal is, je kan het vergelijken met, my sweet 16 in de USA of een 18 jarige verjaardag in België, maar dan nog groter en uitgebreider. Ik wilde het wel eens meemaken, dus ben ik maar meegegaan. Al goed dat ik een balkleedje had meegenomen vanuit Belgié, iedereeen was namelijk in een balkleedje en de jongens allemaal in kostum. Het feest was echt wel ENORM! De zaal was echt mooi versierd, en tip top in orde.... de nodige drank en eten waren ook aanwezig en het volk... ik heb nog nooit zoveel volk op een verjaardagsfeestje gezien...
Even over het feest zelf. Quinceañero feestjes beginnen altijd laat rond 22 uur of 23 uur, dan moet iedereen wachten tot de jarige langs de trap naar beneden wandelt met al het licht, fotografen en camera's op haar gericht... Dan moet de jarige eerst met haar papa dansen, dan met haar mama en dan nog met andere familieleden, dan zegt de jarige iets door de micro en dan mogen de gasten ook dansen... Om 00uu was het feest dan eindelijk begonnen. Na goed gedanst te hebben, huiswaarts gekeerd. Het was wel eens leuk zo een feestje te hebben meegemaakt.
Zaterdag zijn Nele, Myriam, Oliver en ik een cadeau gaan kopen voor Pamela. Zij gaf 's avonds een verjaardagsfeestje, dus ¿s avonds ben ik uiteraard naar haar verjaardagsfeestje gegaan veel was er niet te doen, dus zijn lucero (zo heet mijn zus hier) en ik erna nog met Luis en Juancarlo iets gaan drinken en daarna nog naar de discotheek, Ozone gegaan... Een duurdere, maar wel betere en grotere dan Atica.
Zondag was nog wel een aangename dag, mijn Familie vanuit Trujillo (de tweede) kwam me bezoeken in Chiclayo, Was echt heel plezant om ze nog eens terug te zien! Deze familie, heeft echt een plekje in mijn hartje veroverd, ook al woonde ik er maar 2 weken bij. Toch, ze hebben me in de 2 weken echt enorm goed opgevangen en benadrukten me die zondag nog eens dat ik altijd welkom ben in hun huis, dat het mijn huis is en dat ik altijd als ik zin heb om naar hun te gaan, altijd welkom ben. Vriendelijk, niet?!
Met hen heb ik ook Chiclayo wat verkend, het strand en 's avonds na heerlijk te hebben gegeten, helaas afscheid moeten nemen. MAAR ik ga ze zeker nog terugzien!
Dinsdag had ik weer een afspraak met de director van de unief, eindelijk kon ik met hem spreken, het gesprek heeft welgeteld 10 minuten geduurd en vanaf toen mocht ik eindelijk naar de unief! Ik ben die week niet naar de unief gegaan, omdat ze examens hadden en ik dan toch niets kan doen, buiten met mijn vingers wat zitten draaien... Ik studeer dus nu Turismo y negocios, helaas heb ik elke dag van 7.30 tot 12.30 aan 1 stuk les, met een pauze van 20 minuten. Aangezien ik nog niet naar de unief ging, ben ik maar met Nele, hannes en de familie van nele naar Tinajones gegaan, een zalig meer in de bergen ! Echt geweldig was dat, kijk maar naar de foto's ! De boot, de quad, mojito's en de ZON waren ook aanwezig, dus geamuseerd hebben we ons wel. De rest van de week heb ik gevuld met, filmavondjes houden bij AFSers, naar de cinema gaan en in het weekend dan naar de discotheek gaan en dan zondag is het hier lui-lekker-alcohol-dag. Eerst in de middag ben ik met die familie hier in een naburig dorpje gaan eten, maar echt niet normaal dat eten hier, is echt enorm! WE begonnen met 1 gerecht, dan het tweede dan het derde en dan mijn hoofdgerecht bestaande uit biefstuk, met fritjes met een spiegelei met rijst met groentjes en met patatten EN als aflsuiter een ijsje.. echt overdreven ! Maar voor een Peruviaan is dit dus doodnormaal.
De week erna bestaat vooral uit naar de unief gegaan,,, echt boeiend is dat niet, maar we doen het om de sociale vriendenkring wat uitgebreider te maken... is altijd handig! Dan 's avonds vul ik mijn tijd met naar Plaza vea gaan, het winkelcentrum of met mensen hier in de buurt op straat wat rondhangen en praten.
Zaterdag ben ik in de voormiddag met enkel klasgenoten naar Cajayanka, een dorpje anderhalf uur rijden hiervandaan, gegaan voor een groepswerkje... en 's avonds ben ik naar een BBQ van Oliver gegaan. Zondag terug met de familie van Nele naar dat zalige meer gegaan ! Net zoals de vorige keer hebben we ons weer geamuseerd, enkel waren er van die irritante visje die wel van teentjes houden, dus telkens als je in het water ging, werd je wel gebeten door een irritant visje!
De week erna weer ongeveer hetzelfde gedaan, unief en 's avonds, ofwel met aFSers ergens gaan eten ofwel naar de cinema ofwel hier op straat wat rondhangen... echt spectaculair is dat niet, maar dit noemen ze integratie, zeker?
In het weekend, zijn Bele, Hannes, Annelies en ik naar het strand gegaan. Maar eerst zijn we naar de mercado gegaan, om fruit te kopen, we hadden eens zin in gezond, dus eerst ongelovelijk veel fruit gekocht, voor echt spotgoedkope prijzen. 1 Kilo lekker aardbeien voor welgeteld 50 eurocent... Dan naar het huis van Hannes gegaan om een zalige fruitsalade te maken om dan de combi naar het strand te nemen: lekker gezond, de heerlijke fruitsalade gegeten en gepraat. Het enige minpunt was wel dat er op deze moment aan het strand een irritante wind is die telkens zand meeneemt, dus als je 15 minuten ligt, word je helemaal bedenkt met zand... ' s Avonds in een lekker Chinees gaan eten en dan erna naar de discotheek gegaan... Het was nog wel een leuke, want de buitenwipper riep ons apart en zei ons dat we gratis VIP binnen mochten... dus lekker de lange rij voorbij gestoken, niets moeten betalen en lekker VIP... EN de buitenwipper vertelde ons dat we vanaf nu aan altijd gratis binnen mochten... Perfect.
Zondag, naar een schoolfeest gegaan, waar er ongelovelijk veel bier werd gedronken, met als resultaat dat IEDEREEN zat was, maar echt overdreven,,, dus 's avonds naar huis gegaan, thuis was ook iedereen zat, dus dan ben ik maar naar het winkelcenturm gegaan met Nele... Daar aangekomen, bleek dat EINDELIJK STARBUCKS geopend was.... We wilden binnengaan, maar bleek dat enkel degene met een uitnodigin binnen mochten... Maar toen kwam de bazin en ze liet ons binnen... Direct werden we overvallen met een lekker verse warme broodjes, Croque monsieurs, Broodjes met kip curry, met tomaat mozarella, lekker brownies, frapuchinno's, .... Echt geweldig, en allemaal gratis... geslaagd was het wel...
DEze week, ben ik ook weer zoals gewoonlijk naar de unief gegaan, maar woensdag had ik niet zoveel zin, dus zijn Nele Hannes en ik gaan zwemmen in El Jockey... Deed wel deugd, maar ik was zo slim, om me niet in te smeren met als resultaat dat ik jawel, verbrand ben... Mijn gezicht is bruin, maar mijn lichaam is rood bruin... Gewoon door eventjes in de zon op te drogen...
Dan 's vonds nog naar een verjaardagsfeestje gegaan en vandaag, gewoon terug naar de unief gegaan en erna naar de Fitness gegaan. Dat is hier mijn dagelijkse bezigheid geworden, aangezien ik toch niet zo graag een Peruviaans buikje wil, ik dan toch iets om handen heb en ik leer er nieuwe mensen door kennen.
Ernet nog naar Starbucks gegaan en nu zit ik hier nog eens mijn blog bij te werken, aangezien het al even geleden was... Ik hoop dat jullie er iets aan hebben, je mag het me altijd gerust vertellen, mailen, ...
Ik ga nu slapen, want ben enorm moe en moet over minder dan 7 uurtjes al terug opstaan...Klinkt nog wel voldoende, maar voor mij is dat niet voldoende en een bed delen met je zus is niet zooo aangenaam en simpel.
Geniet allemaal van het heerlijke weer in België, ik doe dat hier ook ;-)
(Ja, ik zie jullie ook graag)
Nog een weetje, echt verschrikkelijk eigenlijk, maar al de winkels hier liggen al vol met kerstversiering, en kerstballen en de winkelcentrums staan al vol met allemaal versieringen voor kermis, echt veeeeeeel te vroeg en echt vreemd, want de zon schijnt hier, het is hier dan super warm en dan en dan zie je ineens zo een kerstboom...Het is eens iets anders...
Hasta La Proxima !
Laat ook maar iets van jullie horen!
Los extraño !
Geoffrey, te extraño!
Bij deze zal ik nog eens een verslagje posten uit het verre, maar zonnige Chiclayo.
Dus terug naar woensdag 22 oktober... inkopen gedaan voor mijn verjaardag en dan 's avonds met Susan, Pierre, Luis, Pierro, Zarif en nog wat Peruvianen enkel flessen drank gekocht. Dan drinkend, afgeteld tot het 00uur was, want dan werd ik 18 jaar ! Daarna nog wat zitten napraten en drinken en dan enkel uren laten in mijn bedje gekropen. De volgende dag, THE DAY.... in de dag niet veel gedaan, buiten SMSen, telefoontjes, mails, kaartjes, etc ontvangen vanuit België. Al degene hiervoor, BEDANKT ! HEt was wel even slikken... zeker met het filmpje...degenen die eraan hebben meegwerkt, MUCHOS GRACIAS ! s ' Avonds was het hier dan , feest, zo speciaal was het niet, gewoon vrienden van de buurt en AFS mensen uitgenodigd, gegeten, gedanst, gepraat, gelachen... een gewone verjaardag eigenlijk, niet zo speciaal... MAAR ik heb wel mijn 18de verjaardag in Peru gevierd! ;-). ER was wel nog een leuke verrassing... bleek dat Dorien, een belgisch meisje, dat in Piura verblijft, met haar zus naar Chiclayo kwam... Roman van Juliaca ging ook nog komen, maar die haalde het helaas niet. Om elf uur was Dorien hier dan, wat bijgepraat en dan zijn we nog met haar zus en enkel vrienden, naar een gesloten bar gegaan, waar we gratis konden drinken zoveel we wilden... Aangenaam was het wel.
De volgende dag heb ik Dorien wat wegwijs gemaakt in Chiclayo, gelachen hebben we wel. Helaas moest ze al vroeg door. s' Avonds vroeg mijn zus of ik mee met enkele vrienden naar een quinceañero (15 jarig feestje)ging...Nu moet je weten dat 15 jaar hier voor de meisjes heel speciaal is, je kan het vergelijken met, my sweet 16 in de USA of een 18 jarige verjaardag in België, maar dan nog groter en uitgebreider. Ik wilde het wel eens meemaken, dus ben ik maar meegegaan. Al goed dat ik een balkleedje had meegenomen vanuit Belgié, iedereeen was namelijk in een balkleedje en de jongens allemaal in kostum. Het feest was echt wel ENORM! De zaal was echt mooi versierd, en tip top in orde.... de nodige drank en eten waren ook aanwezig en het volk... ik heb nog nooit zoveel volk op een verjaardagsfeestje gezien...
Even over het feest zelf. Quinceañero feestjes beginnen altijd laat rond 22 uur of 23 uur, dan moet iedereen wachten tot de jarige langs de trap naar beneden wandelt met al het licht, fotografen en camera's op haar gericht... Dan moet de jarige eerst met haar papa dansen, dan met haar mama en dan nog met andere familieleden, dan zegt de jarige iets door de micro en dan mogen de gasten ook dansen... Om 00uu was het feest dan eindelijk begonnen. Na goed gedanst te hebben, huiswaarts gekeerd. Het was wel eens leuk zo een feestje te hebben meegemaakt.
Zaterdag zijn Nele, Myriam, Oliver en ik een cadeau gaan kopen voor Pamela. Zij gaf 's avonds een verjaardagsfeestje, dus ¿s avonds ben ik uiteraard naar haar verjaardagsfeestje gegaan veel was er niet te doen, dus zijn lucero (zo heet mijn zus hier) en ik erna nog met Luis en Juancarlo iets gaan drinken en daarna nog naar de discotheek, Ozone gegaan... Een duurdere, maar wel betere en grotere dan Atica.
Zondag was nog wel een aangename dag, mijn Familie vanuit Trujillo (de tweede) kwam me bezoeken in Chiclayo, Was echt heel plezant om ze nog eens terug te zien! Deze familie, heeft echt een plekje in mijn hartje veroverd, ook al woonde ik er maar 2 weken bij. Toch, ze hebben me in de 2 weken echt enorm goed opgevangen en benadrukten me die zondag nog eens dat ik altijd welkom ben in hun huis, dat het mijn huis is en dat ik altijd als ik zin heb om naar hun te gaan, altijd welkom ben. Vriendelijk, niet?!
Met hen heb ik ook Chiclayo wat verkend, het strand en 's avonds na heerlijk te hebben gegeten, helaas afscheid moeten nemen. MAAR ik ga ze zeker nog terugzien!
Dinsdag had ik weer een afspraak met de director van de unief, eindelijk kon ik met hem spreken, het gesprek heeft welgeteld 10 minuten geduurd en vanaf toen mocht ik eindelijk naar de unief! Ik ben die week niet naar de unief gegaan, omdat ze examens hadden en ik dan toch niets kan doen, buiten met mijn vingers wat zitten draaien... Ik studeer dus nu Turismo y negocios, helaas heb ik elke dag van 7.30 tot 12.30 aan 1 stuk les, met een pauze van 20 minuten. Aangezien ik nog niet naar de unief ging, ben ik maar met Nele, hannes en de familie van nele naar Tinajones gegaan, een zalig meer in de bergen ! Echt geweldig was dat, kijk maar naar de foto's ! De boot, de quad, mojito's en de ZON waren ook aanwezig, dus geamuseerd hebben we ons wel. De rest van de week heb ik gevuld met, filmavondjes houden bij AFSers, naar de cinema gaan en in het weekend dan naar de discotheek gaan en dan zondag is het hier lui-lekker-alcohol-dag. Eerst in de middag ben ik met die familie hier in een naburig dorpje gaan eten, maar echt niet normaal dat eten hier, is echt enorm! WE begonnen met 1 gerecht, dan het tweede dan het derde en dan mijn hoofdgerecht bestaande uit biefstuk, met fritjes met een spiegelei met rijst met groentjes en met patatten EN als aflsuiter een ijsje.. echt overdreven ! Maar voor een Peruviaan is dit dus doodnormaal.
De week erna bestaat vooral uit naar de unief gegaan,,, echt boeiend is dat niet, maar we doen het om de sociale vriendenkring wat uitgebreider te maken... is altijd handig! Dan 's avonds vul ik mijn tijd met naar Plaza vea gaan, het winkelcentrum of met mensen hier in de buurt op straat wat rondhangen en praten.
Zaterdag ben ik in de voormiddag met enkel klasgenoten naar Cajayanka, een dorpje anderhalf uur rijden hiervandaan, gegaan voor een groepswerkje... en 's avonds ben ik naar een BBQ van Oliver gegaan. Zondag terug met de familie van Nele naar dat zalige meer gegaan ! Net zoals de vorige keer hebben we ons weer geamuseerd, enkel waren er van die irritante visje die wel van teentjes houden, dus telkens als je in het water ging, werd je wel gebeten door een irritant visje!
De week erna weer ongeveer hetzelfde gedaan, unief en 's avonds, ofwel met aFSers ergens gaan eten ofwel naar de cinema ofwel hier op straat wat rondhangen... echt spectaculair is dat niet, maar dit noemen ze integratie, zeker?
In het weekend, zijn Bele, Hannes, Annelies en ik naar het strand gegaan. Maar eerst zijn we naar de mercado gegaan, om fruit te kopen, we hadden eens zin in gezond, dus eerst ongelovelijk veel fruit gekocht, voor echt spotgoedkope prijzen. 1 Kilo lekker aardbeien voor welgeteld 50 eurocent... Dan naar het huis van Hannes gegaan om een zalige fruitsalade te maken om dan de combi naar het strand te nemen: lekker gezond, de heerlijke fruitsalade gegeten en gepraat. Het enige minpunt was wel dat er op deze moment aan het strand een irritante wind is die telkens zand meeneemt, dus als je 15 minuten ligt, word je helemaal bedenkt met zand... ' s Avonds in een lekker Chinees gaan eten en dan erna naar de discotheek gegaan... Het was nog wel een leuke, want de buitenwipper riep ons apart en zei ons dat we gratis VIP binnen mochten... dus lekker de lange rij voorbij gestoken, niets moeten betalen en lekker VIP... EN de buitenwipper vertelde ons dat we vanaf nu aan altijd gratis binnen mochten... Perfect.
Zondag, naar een schoolfeest gegaan, waar er ongelovelijk veel bier werd gedronken, met als resultaat dat IEDEREEN zat was, maar echt overdreven,,, dus 's avonds naar huis gegaan, thuis was ook iedereen zat, dus dan ben ik maar naar het winkelcenturm gegaan met Nele... Daar aangekomen, bleek dat EINDELIJK STARBUCKS geopend was.... We wilden binnengaan, maar bleek dat enkel degene met een uitnodigin binnen mochten... Maar toen kwam de bazin en ze liet ons binnen... Direct werden we overvallen met een lekker verse warme broodjes, Croque monsieurs, Broodjes met kip curry, met tomaat mozarella, lekker brownies, frapuchinno's, .... Echt geweldig, en allemaal gratis... geslaagd was het wel...
DEze week, ben ik ook weer zoals gewoonlijk naar de unief gegaan, maar woensdag had ik niet zoveel zin, dus zijn Nele Hannes en ik gaan zwemmen in El Jockey... Deed wel deugd, maar ik was zo slim, om me niet in te smeren met als resultaat dat ik jawel, verbrand ben... Mijn gezicht is bruin, maar mijn lichaam is rood bruin... Gewoon door eventjes in de zon op te drogen...
Dan 's vonds nog naar een verjaardagsfeestje gegaan en vandaag, gewoon terug naar de unief gegaan en erna naar de Fitness gegaan. Dat is hier mijn dagelijkse bezigheid geworden, aangezien ik toch niet zo graag een Peruviaans buikje wil, ik dan toch iets om handen heb en ik leer er nieuwe mensen door kennen.
Ernet nog naar Starbucks gegaan en nu zit ik hier nog eens mijn blog bij te werken, aangezien het al even geleden was... Ik hoop dat jullie er iets aan hebben, je mag het me altijd gerust vertellen, mailen, ...
Ik ga nu slapen, want ben enorm moe en moet over minder dan 7 uurtjes al terug opstaan...Klinkt nog wel voldoende, maar voor mij is dat niet voldoende en een bed delen met je zus is niet zooo aangenaam en simpel.
Geniet allemaal van het heerlijke weer in België, ik doe dat hier ook ;-)
(Ja, ik zie jullie ook graag)
Nog een weetje, echt verschrikkelijk eigenlijk, maar al de winkels hier liggen al vol met kerstversiering, en kerstballen en de winkelcentrums staan al vol met allemaal versieringen voor kermis, echt veeeeeeel te vroeg en echt vreemd, want de zon schijnt hier, het is hier dan super warm en dan en dan zie je ineens zo een kerstboom...Het is eens iets anders...
Hasta La Proxima !
Laat ook maar iets van jullie horen!
Los extraño !
Geoffrey, te extraño!
maandag 27 oktober 2008
Ik dacht dat ik mijn bericht al had gepost, maar dat blijkt dus niet zo te zijn, dus hier even een verslagje over de voorbije 2 weken.
Vrijdagavond zijn we met enkel AFsers nog naar Plaza vea gegaan om inkopen te doen, omdat we de volgende dag een speciaal gerecht van België moesten maken. Mijn gerecht ging frikandellen met kriekjes zijn, dus anderhalve kilo gehakt gekocht, en gezocht naar krieken, maar nergens te bespeuren. Dan hebben we nog wat in Plaza vea rondgewandeld, gedronken, gezeten en gebabbeld en zijn dan naar huis gegaan. Zaterdag opgestaan en naar de mercado gegaan, de Peruviaanse mark. Naar het schijnt kon je daar krieken kopen. Die markt, man wat was me dat. Alles ligt er allemaal bij elkaar en eerst heb je een gedeelte buiten en dan heb je een gedeelte overdekt. In het overdekte deel kon je allemaal voedsel kopen. Aan de linkerkant had je heerlijke stuken fruit, voor echt een super goedkope prijs en dan als je naar rechts keek, zag je de dode kale kippen, varkenspoten, vissen, eenden,.... allemaal mooi opengesneden gepresenteerd liggen. De stank was er uiteraard ook aanwezig en de vliegen waren er in overvloed. Heerlijk toch, dat voormiddagje naar de markt. Foto's heb ik niet getrokken, omdat ik om de 5 botten werd lasitg gevallen door mensen die me wel eens moesten aanraken of die me iets wilden verkopen, ....Op een dag zal ik er nog wel eens foto's van trekken, zodat jullie er een beter beeld bij kunnen vormen. :-) Helaas hebben we geen krieken gevonden, dus moest ik overschakelen naar plan B en dat was dus tomatensaus. Terug naar huis met een kilo tomatensaus omgekleed en naar Neles huis gegaan, waar Hannes, Nele en ik onze gerechten gingen maken. Nele maakte verloren-gewonnen brood, Hannes rijstaart en ik balletjes in tomatatensaus. Het was nog wel een plezierig namiddagje. Gelachen hebben we wel, want uiteraard vind je hier niet dezelfde ingredienten als in Belgie, dus het was wel spannend om het resultaat te zien. Maar het resultaat was geslaagd! ' s Avonds dan naar Diddis huis gegaan, want daar werden al de gerechten gepresenteerd. Na een uur elkaar voorgesteld te hebben en kennis te hebben gemaakt met de andere families, mochten we eindelijk van de andere gerechten proeven. Het deed wel deugd, Niet-Peruviaanse gerechten te proeven. Mijn gerecht viel duidelijk in de smaak, want na 15 minuten waren al de balletjes al op.
Daarna ben ik met mijn familie (Buiten mijn ene broer. Diego )nog op restaurant gegaan, maar ik had al genoeg gegeten, dus heb maar een slaatje genomen. Mijn broer Diego, gaat NOOIT mee op restaurant of naar familiefeestjes of naar weet ik veel waar. Die zit liever alleen thuis op de pc, te gamen of niets te doen. Mijn zus en mama Marleni noemen hem dan ook een anti sociaal geval! In dat restaurant heb ik voor de eerste keer hart van een koe geproefd. Ik had altijd gedacht dat dat er anders uitzag, maar dat is dus een gewoon stuk vlees en het smaakt naar een gewoon stuk biefstuk. Dus lekker is het wel.(Zie foto's) 's Avonds zijn mijn zus, haar vrienden, enkel AFsers en ik nog naar de disco gegaan. Mijn zus kende iemand waardoor we Vip bandjes kregen, dus gratis inkom en met dat bandje kon je boven rustig wat zitten, praten, drinken, ....
Zondag heb ik eignelijk niet veel gedaan, omdat het hier dan voor iedereen zondag is dus een luie dag. 's Middags zijn we terug op restaurant gegaan. Een restaurantje voor touristen, die graag van voetbal houden. De plafond hing vol met voetbaltruitjes van Europese voetbalploegen, overal hingen plasma tv's waar er uiteraard voetal gespeeld werd. Het was toen Brasil- Venuzuela. Na een kwartier was het al 3-0 voor brasil. Daar gegeten en dan naar huis gegaan dan heb ik nog sleffers gekocht voor 1.50 eurocent. Dat was het hoogtepunt van de dag! De Week erna heb ik eigenlijk niet veel gedaan, omdat ik nog altijd niet naar de unief moest, begin het wel wat frustrerend te vinden, normaal moest ik voirge week al gaan, maar ja hier is het Tiempo peruanos... Mijn week bestond dan ook uit, uitslapen tot elf uur of langer, een heerlijke koude douche nemen en dan Lost, Gossip girls, One Tree hill, Friends, Prison break, ... etc zien. Dinsdag ben ik naar de cinema gegaan en heb mision babybonia gezien, voor welgeteld 2.5 euro een overdreven grote pop corn en drinken inbegrepen.Woensdag ben ik in de namiddag met Nora, een meisje van Zwiterland het centrum wat gaan verkennen. Donderdag eerst bij een tante gaan lunchen, we gingen cau cau eten,het rook al niet zo lekker en direct na de eerste hap, ben ik naar de wc gelopen. Bleek dat cau cau een stoofpotje is van de ingewanden (maag)van de koe, het is heel rekbaar en persoonlijk NIET mijn ding! Dan maar overgeschakeld naar ooh jawel, ARROZ CON POLLO. Dan had ik met Suzan afgesproken, zij ging me het centrum wat beter leren kennen, was nog wel een interessante namiddag. s' Avonds ben ik dan nog met Carlos naar Plaza vea gegaan, daar wat rondgewandeld, gepraat,.. en dan naar huis gegaan. Vrijdag even denken...in de namiddag, ooh jawel terug naar de cinema gegaan, deze keer om mama mia te zien. Daarna had ik met Roger afgesproken de presidente van AFS Chiclayo, om over mijn gezin te praten. De president hier is echt vele beter dan die in Trujillo, die is ook naar Europa geweest, heeft daar enkel maanden gewoond, en is nog maar in de 20 dus die begrijpt ons vele beter.
Zaterdag ben ik dan met Nele naar Plaza Vea gegaan en 's avonds was het nog wel een gezellige avond-nacht. Eerst met Oliver en Carlos kaartspelletjes gespeeld,rum was er ook aanwezig en telkens al je verloor moest je drinken. Uiteraard was ik aan het winnen en die 2 jongens niet. Nadat ons buikje gevuld was met de rum zijn we naar het huis van Suzan getrokken, daar nog met andere Peruvianen gezeten, gepraat, gedronken, gelachen,...Normaal moest ik dan naar huis, omdat ik de volgende dag om 6 uur moest opstaan, maar mijn zus vroeg me nog of ik mee naar een Prive feestje ging. Ik had toestemming van mama Marleni om te gaan dus op naar het feestje. Daar dan gebleven tot 4 uur en dan naar huis gegaan. Mijn zus was uiteraard STRONTZAT! (IK denk dat het hier een FAmilietrekje is)
Dan na 2 uur geslapen te hebben werd ik gewekt met mijn GSM. Ik ging namelijk met Nora, Rene, de zus van Nora, een vriend en de zus van Rene op uitstap naar Motupe. Het opstaan was wel hard, maar de koude douche heeft me wel geholpen me wakker te maken. Motupe is een dorpje dat een iets of wat heilige plaats bevat, Cruz de Chalpon. Na anderhalve uur in een klein minibusje te hebben gezeten, kwamen we aan in Motupe dan moeste we nog een half uurtje op een ander mini busje zitten dan kwamen we in kleine arme dorpje terecht, waar al de daken golfplaten hadden. De zonnenstralen deden al om 10 uur 's morgens goed hun werk! Heerlijk was het wel, maar we moesten nog aan onze toch beginnen. Het kruis bevindt zich namelijk niet gewoon in het dorpje zelf, maar je moet eerst anderhalv uur, 2 uur in een stijgende lijn naar boven wandelen, met de nodige zon was dit wel een uitdaging. Om de 5 minuten had je wel kraampjes aan de zijkant die heilige souverniertjes verkochten en als je aan het wandelen was bleven ze maar dingen aanbieden, Ook het woord Gringas hoorden we telkens op 5 meter afstand van ons. Gringas zijn dus Amerikanen, iedereen denkt dat we gringas zijn, omdat we een lichtere huid hebben en een andere soort haar, ... , maar IK ben geen GRINGA. Soms is dat wel frustrerend, ook al bedoelen ze het hier misschien niet slecht ik heb al zelf mogen ondervinden dat sommige Peruvianen dit wel echt slecht bedoelen. De toch opwaarts was wel vermoeiend, zeker met maar 2 uur slaap, maar het was de moeite waard, onderweg zels loslopende ezels en varkens tegengekomen. Dan eindelijk boven aangekomen. Voor het kruis zelf stond er een ongelovelijk lange rij, allemaal mensen die het kruis wilden omhelsen en mensen die ze verloren hadden wilden groeten. Je had ook een muur waar allemaal foto's van de overledenen hingen. Het uizicht was wel mooi, maar naar het schijnt is het nog mooier als er heeft geregend, omdat er dan meer groen te zien is. Ik heb de nodige foto's getrokken dus je moet maar eens zien op de site. Dan zijn we terug naar beneden gewandeld, hebben gegeten en zijn dan in de namiddag terug huiswaarts gegaan. De rit huiswaarts was wel vermoeiender en niet zo angenaam, Er zat namelijk een hondje mee op de bus, die een boodschapje had gedaan... ja de stank was er wel, het toppunt van al was dat de bazin van het hondje, een peruviaanse bomma met de nodige schmink, dat mooie bruine boodschapje opraapte met haar blote handen en naar buiten gooien... Gezellig was het niet. Toen we terug in chiclayo aankomen moest ik nog thuis zien te geraken, ik nam dus een collectivo naar Amauta, maar bleek dat er 2 Amauta's in Chiclayo zijn, ja ik had de verkeerde Amauta genomen dus na een uur was ik eindelijk in mijn , huis. Dan gedoucht tv gekeken en geslapen. Maandag zoals de vorige maandag terug uitgeslapen en dan weer niets gedaan, omdat ik nog altijd niet naar unief mag, dus heb weer de nodige portie tv gekeken. Dinsdag ben ik in de namiddag met Suzan naar het centrum gegaan en 's avonds voor de verandering nog eens naar de cinema gegaan met Hannes en Nora, weer een goede film gezien , Busqueda Implacable.
Normaal had ik vandaag een afspraak met DE director van de universiteit, dus gingen Kimberly en ik er voor de derde keer langs. Uiteraard bleek de director weer niet op de unief te zijn, dus stonden we daar weer voor niks. Met als resultaat dat ik nog altijd niet naar de unief ga.
DAt was het zowat.
Het verslag over mijn 18de verjaardag volgt nog.
XXXXX
Kate
Vrijdagavond zijn we met enkel AFsers nog naar Plaza vea gegaan om inkopen te doen, omdat we de volgende dag een speciaal gerecht van België moesten maken. Mijn gerecht ging frikandellen met kriekjes zijn, dus anderhalve kilo gehakt gekocht, en gezocht naar krieken, maar nergens te bespeuren. Dan hebben we nog wat in Plaza vea rondgewandeld, gedronken, gezeten en gebabbeld en zijn dan naar huis gegaan. Zaterdag opgestaan en naar de mercado gegaan, de Peruviaanse mark. Naar het schijnt kon je daar krieken kopen. Die markt, man wat was me dat. Alles ligt er allemaal bij elkaar en eerst heb je een gedeelte buiten en dan heb je een gedeelte overdekt. In het overdekte deel kon je allemaal voedsel kopen. Aan de linkerkant had je heerlijke stuken fruit, voor echt een super goedkope prijs en dan als je naar rechts keek, zag je de dode kale kippen, varkenspoten, vissen, eenden,.... allemaal mooi opengesneden gepresenteerd liggen. De stank was er uiteraard ook aanwezig en de vliegen waren er in overvloed. Heerlijk toch, dat voormiddagje naar de markt. Foto's heb ik niet getrokken, omdat ik om de 5 botten werd lasitg gevallen door mensen die me wel eens moesten aanraken of die me iets wilden verkopen, ....Op een dag zal ik er nog wel eens foto's van trekken, zodat jullie er een beter beeld bij kunnen vormen. :-) Helaas hebben we geen krieken gevonden, dus moest ik overschakelen naar plan B en dat was dus tomatensaus. Terug naar huis met een kilo tomatensaus omgekleed en naar Neles huis gegaan, waar Hannes, Nele en ik onze gerechten gingen maken. Nele maakte verloren-gewonnen brood, Hannes rijstaart en ik balletjes in tomatatensaus. Het was nog wel een plezierig namiddagje. Gelachen hebben we wel, want uiteraard vind je hier niet dezelfde ingredienten als in Belgie, dus het was wel spannend om het resultaat te zien. Maar het resultaat was geslaagd! ' s Avonds dan naar Diddis huis gegaan, want daar werden al de gerechten gepresenteerd. Na een uur elkaar voorgesteld te hebben en kennis te hebben gemaakt met de andere families, mochten we eindelijk van de andere gerechten proeven. Het deed wel deugd, Niet-Peruviaanse gerechten te proeven. Mijn gerecht viel duidelijk in de smaak, want na 15 minuten waren al de balletjes al op.
Daarna ben ik met mijn familie (Buiten mijn ene broer. Diego )nog op restaurant gegaan, maar ik had al genoeg gegeten, dus heb maar een slaatje genomen. Mijn broer Diego, gaat NOOIT mee op restaurant of naar familiefeestjes of naar weet ik veel waar. Die zit liever alleen thuis op de pc, te gamen of niets te doen. Mijn zus en mama Marleni noemen hem dan ook een anti sociaal geval! In dat restaurant heb ik voor de eerste keer hart van een koe geproefd. Ik had altijd gedacht dat dat er anders uitzag, maar dat is dus een gewoon stuk vlees en het smaakt naar een gewoon stuk biefstuk. Dus lekker is het wel.(Zie foto's) 's Avonds zijn mijn zus, haar vrienden, enkel AFsers en ik nog naar de disco gegaan. Mijn zus kende iemand waardoor we Vip bandjes kregen, dus gratis inkom en met dat bandje kon je boven rustig wat zitten, praten, drinken, ....
Zondag heb ik eignelijk niet veel gedaan, omdat het hier dan voor iedereen zondag is dus een luie dag. 's Middags zijn we terug op restaurant gegaan. Een restaurantje voor touristen, die graag van voetbal houden. De plafond hing vol met voetbaltruitjes van Europese voetbalploegen, overal hingen plasma tv's waar er uiteraard voetal gespeeld werd. Het was toen Brasil- Venuzuela. Na een kwartier was het al 3-0 voor brasil. Daar gegeten en dan naar huis gegaan dan heb ik nog sleffers gekocht voor 1.50 eurocent. Dat was het hoogtepunt van de dag! De Week erna heb ik eigenlijk niet veel gedaan, omdat ik nog altijd niet naar de unief moest, begin het wel wat frustrerend te vinden, normaal moest ik voirge week al gaan, maar ja hier is het Tiempo peruanos... Mijn week bestond dan ook uit, uitslapen tot elf uur of langer, een heerlijke koude douche nemen en dan Lost, Gossip girls, One Tree hill, Friends, Prison break, ... etc zien. Dinsdag ben ik naar de cinema gegaan en heb mision babybonia gezien, voor welgeteld 2.5 euro een overdreven grote pop corn en drinken inbegrepen.Woensdag ben ik in de namiddag met Nora, een meisje van Zwiterland het centrum wat gaan verkennen. Donderdag eerst bij een tante gaan lunchen, we gingen cau cau eten,het rook al niet zo lekker en direct na de eerste hap, ben ik naar de wc gelopen. Bleek dat cau cau een stoofpotje is van de ingewanden (maag)van de koe, het is heel rekbaar en persoonlijk NIET mijn ding! Dan maar overgeschakeld naar ooh jawel, ARROZ CON POLLO. Dan had ik met Suzan afgesproken, zij ging me het centrum wat beter leren kennen, was nog wel een interessante namiddag. s' Avonds ben ik dan nog met Carlos naar Plaza vea gegaan, daar wat rondgewandeld, gepraat,.. en dan naar huis gegaan. Vrijdag even denken...in de namiddag, ooh jawel terug naar de cinema gegaan, deze keer om mama mia te zien. Daarna had ik met Roger afgesproken de presidente van AFS Chiclayo, om over mijn gezin te praten. De president hier is echt vele beter dan die in Trujillo, die is ook naar Europa geweest, heeft daar enkel maanden gewoond, en is nog maar in de 20 dus die begrijpt ons vele beter.
Zaterdag ben ik dan met Nele naar Plaza Vea gegaan en 's avonds was het nog wel een gezellige avond-nacht. Eerst met Oliver en Carlos kaartspelletjes gespeeld,rum was er ook aanwezig en telkens al je verloor moest je drinken. Uiteraard was ik aan het winnen en die 2 jongens niet. Nadat ons buikje gevuld was met de rum zijn we naar het huis van Suzan getrokken, daar nog met andere Peruvianen gezeten, gepraat, gedronken, gelachen,...Normaal moest ik dan naar huis, omdat ik de volgende dag om 6 uur moest opstaan, maar mijn zus vroeg me nog of ik mee naar een Prive feestje ging. Ik had toestemming van mama Marleni om te gaan dus op naar het feestje. Daar dan gebleven tot 4 uur en dan naar huis gegaan. Mijn zus was uiteraard STRONTZAT! (IK denk dat het hier een FAmilietrekje is)
Dan na 2 uur geslapen te hebben werd ik gewekt met mijn GSM. Ik ging namelijk met Nora, Rene, de zus van Nora, een vriend en de zus van Rene op uitstap naar Motupe. Het opstaan was wel hard, maar de koude douche heeft me wel geholpen me wakker te maken. Motupe is een dorpje dat een iets of wat heilige plaats bevat, Cruz de Chalpon. Na anderhalve uur in een klein minibusje te hebben gezeten, kwamen we aan in Motupe dan moeste we nog een half uurtje op een ander mini busje zitten dan kwamen we in kleine arme dorpje terecht, waar al de daken golfplaten hadden. De zonnenstralen deden al om 10 uur 's morgens goed hun werk! Heerlijk was het wel, maar we moesten nog aan onze toch beginnen. Het kruis bevindt zich namelijk niet gewoon in het dorpje zelf, maar je moet eerst anderhalv uur, 2 uur in een stijgende lijn naar boven wandelen, met de nodige zon was dit wel een uitdaging. Om de 5 minuten had je wel kraampjes aan de zijkant die heilige souverniertjes verkochten en als je aan het wandelen was bleven ze maar dingen aanbieden, Ook het woord Gringas hoorden we telkens op 5 meter afstand van ons. Gringas zijn dus Amerikanen, iedereen denkt dat we gringas zijn, omdat we een lichtere huid hebben en een andere soort haar, ... , maar IK ben geen GRINGA. Soms is dat wel frustrerend, ook al bedoelen ze het hier misschien niet slecht ik heb al zelf mogen ondervinden dat sommige Peruvianen dit wel echt slecht bedoelen. De toch opwaarts was wel vermoeiend, zeker met maar 2 uur slaap, maar het was de moeite waard, onderweg zels loslopende ezels en varkens tegengekomen. Dan eindelijk boven aangekomen. Voor het kruis zelf stond er een ongelovelijk lange rij, allemaal mensen die het kruis wilden omhelsen en mensen die ze verloren hadden wilden groeten. Je had ook een muur waar allemaal foto's van de overledenen hingen. Het uizicht was wel mooi, maar naar het schijnt is het nog mooier als er heeft geregend, omdat er dan meer groen te zien is. Ik heb de nodige foto's getrokken dus je moet maar eens zien op de site. Dan zijn we terug naar beneden gewandeld, hebben gegeten en zijn dan in de namiddag terug huiswaarts gegaan. De rit huiswaarts was wel vermoeiender en niet zo angenaam, Er zat namelijk een hondje mee op de bus, die een boodschapje had gedaan... ja de stank was er wel, het toppunt van al was dat de bazin van het hondje, een peruviaanse bomma met de nodige schmink, dat mooie bruine boodschapje opraapte met haar blote handen en naar buiten gooien... Gezellig was het niet. Toen we terug in chiclayo aankomen moest ik nog thuis zien te geraken, ik nam dus een collectivo naar Amauta, maar bleek dat er 2 Amauta's in Chiclayo zijn, ja ik had de verkeerde Amauta genomen dus na een uur was ik eindelijk in mijn , huis. Dan gedoucht tv gekeken en geslapen. Maandag zoals de vorige maandag terug uitgeslapen en dan weer niets gedaan, omdat ik nog altijd niet naar unief mag, dus heb weer de nodige portie tv gekeken. Dinsdag ben ik in de namiddag met Suzan naar het centrum gegaan en 's avonds voor de verandering nog eens naar de cinema gegaan met Hannes en Nora, weer een goede film gezien , Busqueda Implacable.
Normaal had ik vandaag een afspraak met DE director van de universiteit, dus gingen Kimberly en ik er voor de derde keer langs. Uiteraard bleek de director weer niet op de unief te zijn, dus stonden we daar weer voor niks. Met als resultaat dat ik nog altijd niet naar de unief ga.
DAt was het zowat.
Het verslag over mijn 18de verjaardag volgt nog.
XXXXX
Kate
vrijdag 10 oktober 2008
Het is weeral even geleden, en er is inderdaad weer wat gebeurd, dus hou u klaar voor een lang verslag live vanuit Peru, Chiclayo. Terug naar 2 weken geleden. Vrijdag in de voormiddag unief, Lengua zero. Dit is een vak, voor de Peruvianen die ook Spaans moeten leren, maar vooral moeten leren schrijven, omdat ze door de jongerentaal niet meer goed het verschil kennen tussen tu y tú, mi y mí, se y sé, etc.
s' Avonds ben ik dan nog met Jolien naar Starbucks gegaan, en daar hebben we een heerlijke Frapucchino con chocolate gedronken. Daarna hadden we nog zin in een filmpje, dus zijn we nog naar de cinema gegaan, aangezien een ticket hier maar 2 euro kost. Er was niet veel keuze van films, maar dan zagen we een film over Peru, met een acteur die wel heel hard op Michael Scofield leek. De film heette VIDAS PARALELAS. Toen de film begon, merkten we dat er geen ondertitels kwamen, natuurlijk hadden we er niet over nagedacht, dat niet al de films ondertitels hadden. Maar ja, het was vrijdagavond voor iets, een week naar de unief gaan is vermoeiend, dus onze hersens lieten ons even in de steek. We vonden het nog wel grappig en hebben gewoon naar de film gekeken. (kwestie van ons Spaans wat te oefenen) Zaterdag eindelijk eens uitgeslapen, dan met mama Maria naar het strand gegaan, maar nu is er daar enorm veel wind, dus lang zijn we er niet gebleven, dan zijn we nog naar een plaatselijk marktje gegaan, waar verschillende kraampjes stonden allemaal afkomstig van verschillende steden, daar wat rondgewandeld en dan gingen we normaal gezien eten, CHIVA weliswaar, maar het moest een Chiva zijn waar we met visa konden betalen, maar nergens was er eentje in het centrum te bespeuren dus nadat we heel het centrum hadden rondgewandeld zijn we maar naar de Chiva in onze straat gegaan. In de namiddag zijn we naar the Mall, een shopping center, gegaan. Daar wat rondgewandeld met mama Maria, mijn broer en vrienden van mijn broer. 's Avonds was er een vriend van die broer jarig en dan hebben we met zijn vrienden thuis pisco sour gedronken! DE drank van Peru ! Het was nog wel lekker, het smaakte een beetje naar een mojito, maar dan met andere ingrediënten. Zondag, terug uitgeslapen en in de middag naar Plaza vea gegaan, omdat Mama Maria in het weekend nooit kookt zijn we in KFC gaan eten (Kentucky fried chicken) voor de mensen die het niet kennen het is ongeveer zoals een Quik of Mcdonalds maar dan zijn de hamburgers vervangen door jawel KIP !
Maandag terug unief, psychologie, maar omdat we telkens maar om de week 3 uurtje dat vak hebben kunnen Jolien en ik nooit volgen, dus houden we ons maar bezig met Spaans te leren, tegen elkaar te praten, naar buiten te kijken, ... In de namiddag ging ik normaal met Jolien naar Plaza vea, maar bleek dat Sofia me had gebeld, dus daar gingen de plannen. Om 16uur bij Sofia aan gekomen. Begon ze zoals gewoonlijk weer te zagen... Bleek dat er nog een ander probleem was bijgekomen...eerst moest ik zeggen naar wie ik allemaal SMSjes stuur en wat ik stuurde etc. dan geloofde ze me niet, en dan bleek dus dat een onbekende nummer SMSjes had gestuurd naar andere afsers waarin hij-zij slecht sprak over zijn familie, en aangezien dat zogezegd over mijn' familie' bleek te gaan,was ik de schuldige. IK zei dat ik nooit SMSjes heb gestuurd naar andere AFSers, omdat ik hun gsmnrs niet eens allemaal heb en dat ik nooit in SMSjes slecht zou praten over mijn gezin, maar ja Sofia geloofde me natuurlijk niet. Dan vroeg ik of ik de nummer mocht zien of het smsje dat ik zogezegd had gestuurd, maar nee dat mocht niet, want dat had ze natuurlijk niet... Zo goed stond ze dan toch niet in haar schoenen... Dan heeft zo nog anderhalf uur in het Spaans staan zeveren... en telkens kwam het erop neer dat ik niet naar een andere stad mocht, maar dat ik terug naar België moest.(AFS België heeft me gezegd dat dat niet waar is en dat ze me nooit voor zo iets terug naar België zouden sturen, die Sofia toch...) Uiteindelijk mocht ik dan weg, maar ik moest de volgende dag wel terugkomen met een brief, waarin ik moest schrijven waarom ik al deze problemen heb veroorzaakt. Toen ik thuiskwam heb ik met mama Maria over Sofia gepraat en vertelde ze me dat ze geen problemen met me heeft en dat Sofia overdrijft en dat ze niet snapt waarom ze zo doet. Dan 's avonds nog naar plaza vea gegaan, en daar hebben Jolien en ik in Starbucks teug een heerlijke frappuchino en een blondie(koekje) gekocht.
Dinsdag eerst marketing, en in de namiddag terug naar Sofia, ik moest er om 15 uur zijn, maar ben pas om 15 uur vertrokken. Aangezien dat voor de Peruvinanen normaal is, maak ik er ook maar gebruik van. Daar mijn brief afgegeven en toen vertelde Sofia me dat ik de volgende dag(woensdag) naar Chiclayo ging gaan en dat ik nu alles moest inpakken en afscheid moest nemen. Eindelijk gaf ze me eens goed nieuws! Daarna ben ik met Jolien gaan fitnessen in Country club, een club voor de rijkere Peruvianen. Was wel zalig, een binnen en buiten zwembad, tennisvelden,voetbalvelden, basketbalterreienen,.... je had er echt alles! Anderhalf uur gefitnest en dan terug naar Plaza Vea om voor de laatste keer KFC te gaan eten, daarna als afscheid hebben jolien en ik nog een heerlijke coupe in de Pizza hut gegeten. We hadden er wel maar 1 besteld, en dat was maar goed ook, want die coupe was echt reusachtig!
Woensdag moest ik van Sofia toch nog naar de unief, en moest ik wachten tot ze me ging bellen, en dan ging ze me zeggen wanneer mijn bus naar Chiclayo vertrok. We hadden fotografie, dus hebben we onze foto's ontwikkeld,was wel spannend, maar ze ze zijn wel nog goed gelukt! Dan in de namiddag met Jolien in Abuelo gaan eten, een klein restaurantje, waar je een drankje, een bord met fritjes, een halve kip en groentjes kan krijgen voor 7 soles (1sol is 0.25eurocent, goedkoop dus!) Daarna zelf naar Sofia gebeld, maar geen reactie dus dan ben ik maar met mama Maria en een vriendin van haar naar Plaza vea gegaan. ' s Avonds nog eens naar Sofia gebeld, maar weeral geen reactie. De volgende dag belde ze me dan dat ik nog naar de unief moest gaan en dat ik morgen ging vertrekken. Dan op de unief hadden we sociologie. Een interssant vak, maar die prof slaagt wat tegen. Een oude meneer, die wat engels spreekt, die altijd een hemd draagt, waar zijn grijze bortharen altijd als een bosje ,onkruid, tevoorschijn komen. Deze prof noemt ons ook continu, BABY, die zegt constant, do you understand, baabyyy... We hebben hem al duidelijk gemaakt dat we zijn babies niet zijn, en dan lacht hij met zijn gouden tanden bloot en zegt hij, yes oke baby. In de namiddag met Jolien terug naar Plaza vea, want we hebben met Franscesca, een meisje van pshychologie afgesproken om naar de Cinema te gaan. Eerst wat rondgewandeld en naar de Pizza hut gegaan, daar gratis voorgerechtjes gekregen, omdat Fransecsa in de pizza hut werkt. Daarna naar de cinema gegaan, deze keer wilde we graag een Engels film zien met Spaanse ondertitels, ja lap, we komen daar aan in de zaal, bleek dat een Franse film te zijn. Dan mochten we een andere film kiezen, maar al de films waren al allemaal bezig dus moesten we eerst naar een zaal gaan waar er een film bezig was en zodra er een andere opnieuw begon mochten we die gaan zien. De film die half bezig was, heette Eagle eye. (In het spaans Control Total) Dan gingen we naar een andere zaal, onze pop corn was al op, dus kregen we gratis van de cinema, nieuwe (wat een service) Dan waren we eindelijk blij dat de film, el sotano begon, het begin begon al vreemd, plots kwam de titel van de film in het engels CAPTIVITY! Die film had ik vorig jaar al gezien, en dat was geen gewone film, maar een horror film. Fransceca kon daar niet tegen, dus mochten we terug naar een andere zaal, terug naar de zaal van Eagle eye, want die film begon terug opnieuw. UIteindelijk na 3 keer veranderd te hebben van zaal, konden we eindelijk van ons filmpje genieten, voor degene die zin hebben om eens een film te zien,maar niet weten welke te kiezen, Eagle EYE is echt een aanrader !
Vrijdag nog altijd geen nieuws van Sofia, dus terug naar unief gegaan, Lengua 0, We hadden een test over de vorige les. Ik ben eens benieuwd naar mijn uitslag. Dan in de namiddag ben ik terug met Jolien gaan fitnessen in Country club. Na anderhalf uur gefitnest te hebben, moesten we door naar klasgenoten voor een taak. Maar eerst gingen we ons douchen. We dachten dat het koud water ging zijn, ik draai de knop open en wat kwam daar uit WARM water, na een maand heb ik me nog eens met warm water kunnen douchen! ZALIG ! Daarna naar die klasgenoten gegaan, wat niet zo interssant en toen ik thuiskwam was ik wel moe, maar dan vroeg Mama Maria of ik zin had om naar de discotheek te gaan met mijn broer, Nelson, ik dacht waarom ook niet, binnenkort ben ik hier toch niet meer dus waarom niet. Eerst zijn we dan met vrienden in een bar wat gaan drinken, bier uiteraard. Daarna zijn we dan naar de discotheek gegaan. Makano heette de discotheek, een van de beste in Trujillo ! In het begin was het electromuziek, was nog wel goed en dan later op de avond de reggaetonmuziek, cumbia,...de sfeer zat er wel goed in! Dan hadden we dorst, dus stelde Maria voor om met 5 mensen een Fles wodka te kopen. Iedereen moest 10 soles betalen, dat is dus 2.5 euro, ik dacht oke een fles.. ben eens benieuwd. Dat bleek geen fles te zijn, maar een emmer vol met wodka en nog een ander spul! HEt was wel lekker. Daarna nog wat verder gedanst en dan tegen 4 uur naar huis gegaan. De volgende dag uitgeslapen dan belde Sofia en moest Nelson naar beneden komen om mijn ticket te ontvangen. Eindelijk had ik mijn ticket, ik vertrok zondag om 9 uur am. naar Chiclayo. 's Avonds nog naar vuurwerk hier gaan kijken, Chiva gegeten en dan gaan slapen. De volgende dag vroeg opgestaan, afscheid genomen van Mama Maria, Nelson en mijn tijdelijke woning. Ik heb er maar 12 daagjes gewoond, maar het waren toch wel leuke dagen geweest, aangezien die mama echt altijd zalige verse fruitssapjes maakte, haar eten was ook altijd lekker, ze begreep me tenminste, maakte over niet veel problemen, etc... dus toen ik vetrok had ik haar een bosje bloemen geven, en toen ik op de bus ging gaf ze mij mijn lievelingschocolade nog mee, het is wel een schatje! Bleek dat ze toen ik vertrok nog op mijn bed heeft zitten wenen omdat ze me mist...
Om 9uur alleen vertrokken naar Chiclayo, genoten van de prachtige landschappen en de zon die brande op het glas. De ene keer leek het op je in de woestijn reed de andere keer, zag je rijsvelden, dan bergen, etc... Dan aangekomen in chiclayo, maar ik wist niet op wie ik meost wachten of naar waar ik moest gaan, aangezien Sofia me daar niets over had gezegd. Dan kwamen er 2 jongere mensen op me af, bleken het Carlos en Roger te zijn. Roger is de presidente van AFS. Een jonge sympathieke kerel. Ze brachten me al direct naar mijn gezin, normaal zou ik eerst terug in een tijdelijk gezin logeren en dan een permanent, maar ik ging direct naar mijn permanent gezin. Ik woon terug in een appartementje. Ja ik heb precies een aantrek voor appartementjes. Mijn nieuwe gezin bestaat uit een mama, papa, een zus van 19 een broer van 13 en een schattig broertje van 8. Ik slaap met mijn zus op dezelfde kamer en in hetzelfde bed. Ze zeiden me wel dat ik binnenkort een andere kamer krijg, maar heb hier geen andere lege kamer gezien... We zien wel. Eerst wat kennis gemaakt met de mama en de broertjes en zus. De papa bleek op straat te zijn. Daarna zijn we naar een verjaardag gegaan van een neef. Toen kwamen we allemaal mannen op straat tegen die allemaal zaten te drinken, ja bleek die papa er tussen te zitten. Het is hier naar het schijnt een gewoonte dat je op zondag op straat zit te drinken. Op de verjaardag direct al kennis gemaakt me wat familieleden. Daar gegeten en dan naar huis gegaan, kennisgemaakt met de zatte vrienden van die papa. Die me al direct allerlei dingen gaven zoals koekjes, chcolade, etc... Dan nog wat in het zonnetje gezeten en 's avonds naar Plaza vea gegaan, ja Chiclayo heeft ook een Plaza vea! GEWELDIG! Daar afgesproken met andere AFSers. Daar wat rondgewandeld en uiteraard KFC gegeten, aangezien dat hier ook is.
Maandag naar een tante gegaan, daar 's middags gegeten en 's avonds met Lucero, mijn zus nog wat rondgewandeld in het centrum. Dinsdag gingen we normaal in de voormiddag een dorpje hier in de buurt bezoeken, maar we hadden ons overslapen, dus is dat voor een volgende keer. In de namiddag was er een nonkel jarig, dus terug naar een verjaardagsfeestje gegaan, gegeten en gedronken. Man, drinken kunnen ze hier wel goed! De verjaardagsfeestjes verschillen wel wat van die in België. Hier beginnen die om 2u. pm. Dan eet je wat drink je wat en nadat iedereen genoeg gegegeten heeft, wordt de tafel aan de kant gezet, zetten ze de muziek super luid: meestal cumbia muziek en beginnen ze te dansen...Cumbia muziek is typisch voor hier in Chiclayo, je moet deze link maar eens volgen, Grupo 5 is hier echt de HIT ! Bekijk deze link maar eens. http://www.youtube.com/watch?v=eVZHsc34icQ
Dan 's avonds kwam het vriendje van mijn zus ons ophalen met de moto, zijn we met zen 3 op de moto naar huis gereden, was nog wel een grappig zicht. Snelheid kennen ze hier niet, het snelste dat ze hier rijden is 50 km/u. Dan was er een andere vriend gekomen ook met een moto en zijn we met 2 moto's in het centrum nog wat gaan rondrijden. Daarna zijn we naar een parkje gegan waar er nog allemaal vrienden van Lucero waren. Daar hebben we dan wat gezeten, gepraat en uitaard gedronken(rum met cola), aangezien het de volgende dag een vrije dag was, omdat het staking was. Woensdag was het dus staking, geen school, maar ik moest toch nog niet naar school, dat is pas voor maandag. Om 16uur zijn Carlos, een AFS vrijwilliger en een vriend van mijn zus,en ik naar een AFS reunie gegaan. Daar wat gezeten, spelletjes gespeeld, gepraat, gedronken, gegeten,gedanst,... dan tegen 22 uur naar huis gegaan en dan zijn Carlos en ik nog naar een verjaardagsfeestje van een vriend van hem gegaan, daar wat gedronken en dan naar huis. Nog een weetje. Ze drinken hier altijd bier, dat is hier een gewoonte op een verjaardagsfeestje, maakt niet uit of het van een vriend of familie is, telkens zijn er maar 2 of 3 glazen die worden doorgegeven en waar ze dan bier in schenken...kwestie van minder opruim?!¿
Donderdag moest ik dan naar de unief, om zogezegd te praten met de directeur. Bleek dat dat niet klopte, dan maar gewacht met Carlos en Kimberly, AFS vrijwliigers, op de andere Belgen en dan naar Pimentel gegaan, een Vissersdorpje, aan de ZEE ! Daar op een terrasje in het zonnetje gezeten en ceviche gegeten. Een typisch Peruviaans gerecht, bestaande uit VIS.
Dan 's avonds ben ik nog met Carlos naar de fitnes hier gegaan. Eerst hebben we gestept, maar dat was een les voor de gevorderden dus stond ik daar mooi met mijn voetjes wat te bewegen. Daarna hebben we nog andere oefeningen gedaan en zijn we naar huis gegaan. Ik had geen zin in een koude douche, dus had ik warm water opgewarmd en in een kleind badje gedaan en dan had ik me op een primitieve maar wel warme wijze gedoucht. Vandaag moest ik om 9 uur opstaan omdat ik terug naar de univeristeit meost, om te keizen wat ik ging studeren. De universiteit is toch wel anders dan die in Trujillo. Deze ligt echt afgelegen. Eerst passeer je het centrum en dan kom je in een arme buurt terecht en dan plots allemaal universiteiten. Ik mocht wel niet zoals in Trujillo verschillende vakken kiezen, dus ik moest er 1tje kiezen en heb dan voor Tourisme gekozen, omdat ze me vertelden dat je dan nog uitstapjes doet naar andere dorpjes en dat dat nog wel leuk is. Dus ik ga tourisme studeren. Nu zit ik hier op de pc mijn blog wat bij te werken, want het is toch wel ale eventjes geleden.
Chiclayo is toch wel wat anders dan Trujillo, Trujillo is de derde grooste stad van Peru en dan merk je wel. Chiclayo is ook nog wel een leuke stad, maar er valt wel minder te doen dan in Tujillo. In Trujillo had je vooral veel Micro's, de typische bussen, hier heb je vooral combi's van die kleine busjes, waar je allemaal lekker dicht op elkaar zit.(wat gaat dat zijn in de zomer, hmm, can't wait) Ook heb je hier overal moto taxi's van die motors op 3 wielen met een bakje, waar je kan inzitten. (Foto volgt) En je hebt hier ook collectivo's, gemeenschappelijek auto's. Als ik naar de unief ga, moet ik altijd eerst een collectivo nemen, dit is een auto waar je dus met verschillende onbekenden mensen bij elkaar zit en als de auto vol is, doet die zijn ronde. Voor de rest ja, er zin nog wel dingen die ik wil vertellen, maar ben ze nu even vergeten. Ja een nieuwe stad terug van nul. Ik ben wel blij dat ik van Sofia vanaf ben. Al de Afsers in Trujillo zijn,jaloers, op me omdat ik van Sofia vanaf ben...Maar buiten Sofia is Trujillo echt een zalige stad, oke dat was mijn eerste stad, en andere steden heb ik nog niet gezien, maar in Trujillo had je alles! Het was er zo groot en ja kan er altijd wel iets doen! En aangezien ik er al een maand woonde, begon ik de stad al wat te kennen, wist ik welke taxi's ik wel en niet mocht nemen, waar ik de micro moest nemen, waar je lekker kon eten, etc... En nu zit ik in een nieuwe stad,nieuw gezin,... waar ik echt niets weet, en alles terug opnieuw moet leren kennen. Over 2 weken is het mijn verjaardag, (NIET VERGETEN ;-))ben eens benieuwd, die Mama hier zit al wel heel de tijd te zeggen dat het een groot feest gaat zijn met uiteraard VEEEEEL BIER en dat ik iedereen mag uitnodigen dat ik wil, dus bij deze zijn jullie allemaal utigenodigd !
Gisteren heb ik ook kennsigemaakt met Marieke, een Belgisch meisje dat hier vorig jaar vrijwilligerswerk heeft gedaan, die vertelde me dat er nog altijd geen regering is en dat de banken in een crisis zitten... België toch... Belgische weetjes en nieuwtjes mogen altijd doorgestuurd worden naar Peru. Ik ga het hier bij laten, ik hoop dat jullie er iets aan hebben. Het is weer een lang berichtje, maar het was ook al weer even geleden en nu zijn jullie weer wat op de hoogte. Ik heb hier ook al mijn nieuw adres ogpezet, voor degene die graag iets willen opsturen. Het is zeker altijd welkom! Ik weet eigenlijk niet of mijn blog wel wordt gelezen, dus degen die dit lezen, reacties zijn altijd welkom!
Ik denk aan jullie !
Liefs,
Kate
s' Avonds ben ik dan nog met Jolien naar Starbucks gegaan, en daar hebben we een heerlijke Frapucchino con chocolate gedronken. Daarna hadden we nog zin in een filmpje, dus zijn we nog naar de cinema gegaan, aangezien een ticket hier maar 2 euro kost. Er was niet veel keuze van films, maar dan zagen we een film over Peru, met een acteur die wel heel hard op Michael Scofield leek. De film heette VIDAS PARALELAS. Toen de film begon, merkten we dat er geen ondertitels kwamen, natuurlijk hadden we er niet over nagedacht, dat niet al de films ondertitels hadden. Maar ja, het was vrijdagavond voor iets, een week naar de unief gaan is vermoeiend, dus onze hersens lieten ons even in de steek. We vonden het nog wel grappig en hebben gewoon naar de film gekeken. (kwestie van ons Spaans wat te oefenen) Zaterdag eindelijk eens uitgeslapen, dan met mama Maria naar het strand gegaan, maar nu is er daar enorm veel wind, dus lang zijn we er niet gebleven, dan zijn we nog naar een plaatselijk marktje gegaan, waar verschillende kraampjes stonden allemaal afkomstig van verschillende steden, daar wat rondgewandeld en dan gingen we normaal gezien eten, CHIVA weliswaar, maar het moest een Chiva zijn waar we met visa konden betalen, maar nergens was er eentje in het centrum te bespeuren dus nadat we heel het centrum hadden rondgewandeld zijn we maar naar de Chiva in onze straat gegaan. In de namiddag zijn we naar the Mall, een shopping center, gegaan. Daar wat rondgewandeld met mama Maria, mijn broer en vrienden van mijn broer. 's Avonds was er een vriend van die broer jarig en dan hebben we met zijn vrienden thuis pisco sour gedronken! DE drank van Peru ! Het was nog wel lekker, het smaakte een beetje naar een mojito, maar dan met andere ingrediënten. Zondag, terug uitgeslapen en in de middag naar Plaza vea gegaan, omdat Mama Maria in het weekend nooit kookt zijn we in KFC gaan eten (Kentucky fried chicken) voor de mensen die het niet kennen het is ongeveer zoals een Quik of Mcdonalds maar dan zijn de hamburgers vervangen door jawel KIP !
Maandag terug unief, psychologie, maar omdat we telkens maar om de week 3 uurtje dat vak hebben kunnen Jolien en ik nooit volgen, dus houden we ons maar bezig met Spaans te leren, tegen elkaar te praten, naar buiten te kijken, ... In de namiddag ging ik normaal met Jolien naar Plaza vea, maar bleek dat Sofia me had gebeld, dus daar gingen de plannen. Om 16uur bij Sofia aan gekomen. Begon ze zoals gewoonlijk weer te zagen... Bleek dat er nog een ander probleem was bijgekomen...eerst moest ik zeggen naar wie ik allemaal SMSjes stuur en wat ik stuurde etc. dan geloofde ze me niet, en dan bleek dus dat een onbekende nummer SMSjes had gestuurd naar andere afsers waarin hij-zij slecht sprak over zijn familie, en aangezien dat zogezegd over mijn' familie' bleek te gaan,was ik de schuldige. IK zei dat ik nooit SMSjes heb gestuurd naar andere AFSers, omdat ik hun gsmnrs niet eens allemaal heb en dat ik nooit in SMSjes slecht zou praten over mijn gezin, maar ja Sofia geloofde me natuurlijk niet. Dan vroeg ik of ik de nummer mocht zien of het smsje dat ik zogezegd had gestuurd, maar nee dat mocht niet, want dat had ze natuurlijk niet... Zo goed stond ze dan toch niet in haar schoenen... Dan heeft zo nog anderhalf uur in het Spaans staan zeveren... en telkens kwam het erop neer dat ik niet naar een andere stad mocht, maar dat ik terug naar België moest.(AFS België heeft me gezegd dat dat niet waar is en dat ze me nooit voor zo iets terug naar België zouden sturen, die Sofia toch...) Uiteindelijk mocht ik dan weg, maar ik moest de volgende dag wel terugkomen met een brief, waarin ik moest schrijven waarom ik al deze problemen heb veroorzaakt. Toen ik thuiskwam heb ik met mama Maria over Sofia gepraat en vertelde ze me dat ze geen problemen met me heeft en dat Sofia overdrijft en dat ze niet snapt waarom ze zo doet. Dan 's avonds nog naar plaza vea gegaan, en daar hebben Jolien en ik in Starbucks teug een heerlijke frappuchino en een blondie(koekje) gekocht.
Dinsdag eerst marketing, en in de namiddag terug naar Sofia, ik moest er om 15 uur zijn, maar ben pas om 15 uur vertrokken. Aangezien dat voor de Peruvinanen normaal is, maak ik er ook maar gebruik van. Daar mijn brief afgegeven en toen vertelde Sofia me dat ik de volgende dag(woensdag) naar Chiclayo ging gaan en dat ik nu alles moest inpakken en afscheid moest nemen. Eindelijk gaf ze me eens goed nieuws! Daarna ben ik met Jolien gaan fitnessen in Country club, een club voor de rijkere Peruvianen. Was wel zalig, een binnen en buiten zwembad, tennisvelden,voetbalvelden, basketbalterreienen,.... je had er echt alles! Anderhalf uur gefitnest en dan terug naar Plaza Vea om voor de laatste keer KFC te gaan eten, daarna als afscheid hebben jolien en ik nog een heerlijke coupe in de Pizza hut gegeten. We hadden er wel maar 1 besteld, en dat was maar goed ook, want die coupe was echt reusachtig!
Woensdag moest ik van Sofia toch nog naar de unief, en moest ik wachten tot ze me ging bellen, en dan ging ze me zeggen wanneer mijn bus naar Chiclayo vertrok. We hadden fotografie, dus hebben we onze foto's ontwikkeld,was wel spannend, maar ze ze zijn wel nog goed gelukt! Dan in de namiddag met Jolien in Abuelo gaan eten, een klein restaurantje, waar je een drankje, een bord met fritjes, een halve kip en groentjes kan krijgen voor 7 soles (1sol is 0.25eurocent, goedkoop dus!) Daarna zelf naar Sofia gebeld, maar geen reactie dus dan ben ik maar met mama Maria en een vriendin van haar naar Plaza vea gegaan. ' s Avonds nog eens naar Sofia gebeld, maar weeral geen reactie. De volgende dag belde ze me dan dat ik nog naar de unief moest gaan en dat ik morgen ging vertrekken. Dan op de unief hadden we sociologie. Een interssant vak, maar die prof slaagt wat tegen. Een oude meneer, die wat engels spreekt, die altijd een hemd draagt, waar zijn grijze bortharen altijd als een bosje ,onkruid, tevoorschijn komen. Deze prof noemt ons ook continu, BABY, die zegt constant, do you understand, baabyyy... We hebben hem al duidelijk gemaakt dat we zijn babies niet zijn, en dan lacht hij met zijn gouden tanden bloot en zegt hij, yes oke baby. In de namiddag met Jolien terug naar Plaza vea, want we hebben met Franscesca, een meisje van pshychologie afgesproken om naar de Cinema te gaan. Eerst wat rondgewandeld en naar de Pizza hut gegaan, daar gratis voorgerechtjes gekregen, omdat Fransecsa in de pizza hut werkt. Daarna naar de cinema gegaan, deze keer wilde we graag een Engels film zien met Spaanse ondertitels, ja lap, we komen daar aan in de zaal, bleek dat een Franse film te zijn. Dan mochten we een andere film kiezen, maar al de films waren al allemaal bezig dus moesten we eerst naar een zaal gaan waar er een film bezig was en zodra er een andere opnieuw begon mochten we die gaan zien. De film die half bezig was, heette Eagle eye. (In het spaans Control Total) Dan gingen we naar een andere zaal, onze pop corn was al op, dus kregen we gratis van de cinema, nieuwe (wat een service) Dan waren we eindelijk blij dat de film, el sotano begon, het begin begon al vreemd, plots kwam de titel van de film in het engels CAPTIVITY! Die film had ik vorig jaar al gezien, en dat was geen gewone film, maar een horror film. Fransceca kon daar niet tegen, dus mochten we terug naar een andere zaal, terug naar de zaal van Eagle eye, want die film begon terug opnieuw. UIteindelijk na 3 keer veranderd te hebben van zaal, konden we eindelijk van ons filmpje genieten, voor degene die zin hebben om eens een film te zien,maar niet weten welke te kiezen, Eagle EYE is echt een aanrader !
Vrijdag nog altijd geen nieuws van Sofia, dus terug naar unief gegaan, Lengua 0, We hadden een test over de vorige les. Ik ben eens benieuwd naar mijn uitslag. Dan in de namiddag ben ik terug met Jolien gaan fitnessen in Country club. Na anderhalf uur gefitnest te hebben, moesten we door naar klasgenoten voor een taak. Maar eerst gingen we ons douchen. We dachten dat het koud water ging zijn, ik draai de knop open en wat kwam daar uit WARM water, na een maand heb ik me nog eens met warm water kunnen douchen! ZALIG ! Daarna naar die klasgenoten gegaan, wat niet zo interssant en toen ik thuiskwam was ik wel moe, maar dan vroeg Mama Maria of ik zin had om naar de discotheek te gaan met mijn broer, Nelson, ik dacht waarom ook niet, binnenkort ben ik hier toch niet meer dus waarom niet. Eerst zijn we dan met vrienden in een bar wat gaan drinken, bier uiteraard. Daarna zijn we dan naar de discotheek gegaan. Makano heette de discotheek, een van de beste in Trujillo ! In het begin was het electromuziek, was nog wel goed en dan later op de avond de reggaetonmuziek, cumbia,...de sfeer zat er wel goed in! Dan hadden we dorst, dus stelde Maria voor om met 5 mensen een Fles wodka te kopen. Iedereen moest 10 soles betalen, dat is dus 2.5 euro, ik dacht oke een fles.. ben eens benieuwd. Dat bleek geen fles te zijn, maar een emmer vol met wodka en nog een ander spul! HEt was wel lekker. Daarna nog wat verder gedanst en dan tegen 4 uur naar huis gegaan. De volgende dag uitgeslapen dan belde Sofia en moest Nelson naar beneden komen om mijn ticket te ontvangen. Eindelijk had ik mijn ticket, ik vertrok zondag om 9 uur am. naar Chiclayo. 's Avonds nog naar vuurwerk hier gaan kijken, Chiva gegeten en dan gaan slapen. De volgende dag vroeg opgestaan, afscheid genomen van Mama Maria, Nelson en mijn tijdelijke woning. Ik heb er maar 12 daagjes gewoond, maar het waren toch wel leuke dagen geweest, aangezien die mama echt altijd zalige verse fruitssapjes maakte, haar eten was ook altijd lekker, ze begreep me tenminste, maakte over niet veel problemen, etc... dus toen ik vetrok had ik haar een bosje bloemen geven, en toen ik op de bus ging gaf ze mij mijn lievelingschocolade nog mee, het is wel een schatje! Bleek dat ze toen ik vertrok nog op mijn bed heeft zitten wenen omdat ze me mist...
Om 9uur alleen vertrokken naar Chiclayo, genoten van de prachtige landschappen en de zon die brande op het glas. De ene keer leek het op je in de woestijn reed de andere keer, zag je rijsvelden, dan bergen, etc... Dan aangekomen in chiclayo, maar ik wist niet op wie ik meost wachten of naar waar ik moest gaan, aangezien Sofia me daar niets over had gezegd. Dan kwamen er 2 jongere mensen op me af, bleken het Carlos en Roger te zijn. Roger is de presidente van AFS. Een jonge sympathieke kerel. Ze brachten me al direct naar mijn gezin, normaal zou ik eerst terug in een tijdelijk gezin logeren en dan een permanent, maar ik ging direct naar mijn permanent gezin. Ik woon terug in een appartementje. Ja ik heb precies een aantrek voor appartementjes. Mijn nieuwe gezin bestaat uit een mama, papa, een zus van 19 een broer van 13 en een schattig broertje van 8. Ik slaap met mijn zus op dezelfde kamer en in hetzelfde bed. Ze zeiden me wel dat ik binnenkort een andere kamer krijg, maar heb hier geen andere lege kamer gezien... We zien wel. Eerst wat kennis gemaakt met de mama en de broertjes en zus. De papa bleek op straat te zijn. Daarna zijn we naar een verjaardag gegaan van een neef. Toen kwamen we allemaal mannen op straat tegen die allemaal zaten te drinken, ja bleek die papa er tussen te zitten. Het is hier naar het schijnt een gewoonte dat je op zondag op straat zit te drinken. Op de verjaardag direct al kennis gemaakt me wat familieleden. Daar gegeten en dan naar huis gegaan, kennisgemaakt met de zatte vrienden van die papa. Die me al direct allerlei dingen gaven zoals koekjes, chcolade, etc... Dan nog wat in het zonnetje gezeten en 's avonds naar Plaza vea gegaan, ja Chiclayo heeft ook een Plaza vea! GEWELDIG! Daar afgesproken met andere AFSers. Daar wat rondgewandeld en uiteraard KFC gegeten, aangezien dat hier ook is.
Maandag naar een tante gegaan, daar 's middags gegeten en 's avonds met Lucero, mijn zus nog wat rondgewandeld in het centrum. Dinsdag gingen we normaal in de voormiddag een dorpje hier in de buurt bezoeken, maar we hadden ons overslapen, dus is dat voor een volgende keer. In de namiddag was er een nonkel jarig, dus terug naar een verjaardagsfeestje gegaan, gegeten en gedronken. Man, drinken kunnen ze hier wel goed! De verjaardagsfeestjes verschillen wel wat van die in België. Hier beginnen die om 2u. pm. Dan eet je wat drink je wat en nadat iedereen genoeg gegegeten heeft, wordt de tafel aan de kant gezet, zetten ze de muziek super luid: meestal cumbia muziek en beginnen ze te dansen...Cumbia muziek is typisch voor hier in Chiclayo, je moet deze link maar eens volgen, Grupo 5 is hier echt de HIT ! Bekijk deze link maar eens. http://www.youtube.com/watch?v=eVZHsc34icQ
Dan 's avonds kwam het vriendje van mijn zus ons ophalen met de moto, zijn we met zen 3 op de moto naar huis gereden, was nog wel een grappig zicht. Snelheid kennen ze hier niet, het snelste dat ze hier rijden is 50 km/u. Dan was er een andere vriend gekomen ook met een moto en zijn we met 2 moto's in het centrum nog wat gaan rondrijden. Daarna zijn we naar een parkje gegan waar er nog allemaal vrienden van Lucero waren. Daar hebben we dan wat gezeten, gepraat en uitaard gedronken(rum met cola), aangezien het de volgende dag een vrije dag was, omdat het staking was. Woensdag was het dus staking, geen school, maar ik moest toch nog niet naar school, dat is pas voor maandag. Om 16uur zijn Carlos, een AFS vrijwilliger en een vriend van mijn zus,en ik naar een AFS reunie gegaan. Daar wat gezeten, spelletjes gespeeld, gepraat, gedronken, gegeten,gedanst,... dan tegen 22 uur naar huis gegaan en dan zijn Carlos en ik nog naar een verjaardagsfeestje van een vriend van hem gegaan, daar wat gedronken en dan naar huis. Nog een weetje. Ze drinken hier altijd bier, dat is hier een gewoonte op een verjaardagsfeestje, maakt niet uit of het van een vriend of familie is, telkens zijn er maar 2 of 3 glazen die worden doorgegeven en waar ze dan bier in schenken...kwestie van minder opruim?!¿
Donderdag moest ik dan naar de unief, om zogezegd te praten met de directeur. Bleek dat dat niet klopte, dan maar gewacht met Carlos en Kimberly, AFS vrijwliigers, op de andere Belgen en dan naar Pimentel gegaan, een Vissersdorpje, aan de ZEE ! Daar op een terrasje in het zonnetje gezeten en ceviche gegeten. Een typisch Peruviaans gerecht, bestaande uit VIS.
Dan 's avonds ben ik nog met Carlos naar de fitnes hier gegaan. Eerst hebben we gestept, maar dat was een les voor de gevorderden dus stond ik daar mooi met mijn voetjes wat te bewegen. Daarna hebben we nog andere oefeningen gedaan en zijn we naar huis gegaan. Ik had geen zin in een koude douche, dus had ik warm water opgewarmd en in een kleind badje gedaan en dan had ik me op een primitieve maar wel warme wijze gedoucht. Vandaag moest ik om 9 uur opstaan omdat ik terug naar de univeristeit meost, om te keizen wat ik ging studeren. De universiteit is toch wel anders dan die in Trujillo. Deze ligt echt afgelegen. Eerst passeer je het centrum en dan kom je in een arme buurt terecht en dan plots allemaal universiteiten. Ik mocht wel niet zoals in Trujillo verschillende vakken kiezen, dus ik moest er 1tje kiezen en heb dan voor Tourisme gekozen, omdat ze me vertelden dat je dan nog uitstapjes doet naar andere dorpjes en dat dat nog wel leuk is. Dus ik ga tourisme studeren. Nu zit ik hier op de pc mijn blog wat bij te werken, want het is toch wel ale eventjes geleden.
Chiclayo is toch wel wat anders dan Trujillo, Trujillo is de derde grooste stad van Peru en dan merk je wel. Chiclayo is ook nog wel een leuke stad, maar er valt wel minder te doen dan in Tujillo. In Trujillo had je vooral veel Micro's, de typische bussen, hier heb je vooral combi's van die kleine busjes, waar je allemaal lekker dicht op elkaar zit.(wat gaat dat zijn in de zomer, hmm, can't wait) Ook heb je hier overal moto taxi's van die motors op 3 wielen met een bakje, waar je kan inzitten. (Foto volgt) En je hebt hier ook collectivo's, gemeenschappelijek auto's. Als ik naar de unief ga, moet ik altijd eerst een collectivo nemen, dit is een auto waar je dus met verschillende onbekenden mensen bij elkaar zit en als de auto vol is, doet die zijn ronde. Voor de rest ja, er zin nog wel dingen die ik wil vertellen, maar ben ze nu even vergeten. Ja een nieuwe stad terug van nul. Ik ben wel blij dat ik van Sofia vanaf ben. Al de Afsers in Trujillo zijn,jaloers, op me omdat ik van Sofia vanaf ben...Maar buiten Sofia is Trujillo echt een zalige stad, oke dat was mijn eerste stad, en andere steden heb ik nog niet gezien, maar in Trujillo had je alles! Het was er zo groot en ja kan er altijd wel iets doen! En aangezien ik er al een maand woonde, begon ik de stad al wat te kennen, wist ik welke taxi's ik wel en niet mocht nemen, waar ik de micro moest nemen, waar je lekker kon eten, etc... En nu zit ik in een nieuwe stad,nieuw gezin,... waar ik echt niets weet, en alles terug opnieuw moet leren kennen. Over 2 weken is het mijn verjaardag, (NIET VERGETEN ;-))ben eens benieuwd, die Mama hier zit al wel heel de tijd te zeggen dat het een groot feest gaat zijn met uiteraard VEEEEEL BIER en dat ik iedereen mag uitnodigen dat ik wil, dus bij deze zijn jullie allemaal utigenodigd !
Gisteren heb ik ook kennsigemaakt met Marieke, een Belgisch meisje dat hier vorig jaar vrijwilligerswerk heeft gedaan, die vertelde me dat er nog altijd geen regering is en dat de banken in een crisis zitten... België toch... Belgische weetjes en nieuwtjes mogen altijd doorgestuurd worden naar Peru. Ik ga het hier bij laten, ik hoop dat jullie er iets aan hebben. Het is weer een lang berichtje, maar het was ook al weer even geleden en nu zijn jullie weer wat op de hoogte. Ik heb hier ook al mijn nieuw adres ogpezet, voor degene die graag iets willen opsturen. Het is zeker altijd welkom! Ik weet eigenlijk niet of mijn blog wel wordt gelezen, dus degen die dit lezen, reacties zijn altijd welkom!
Ik denk aan jullie !
Liefs,
Kate
Abonneren op:
Posts (Atom)
